അവൾ പറഞ്ഞു.
രെമ്യ അവരെ ഡോക്റ്ററുടെ മുറിയിലേക്ക് നയിച്ച് മുമ്പിൽ നടന്നു. രമ്യയുടെ ആടിക്കളിക്കുന്ന ചന്തികളിൽ നിന്ന് മുഖം മാറ്റാനവൾക്കായില്ല. ഇടയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ റോസിലി അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
ഡോക്റ്റർക്ക് ഏകദേശം അൻപത് വയസിനുമേൽ പ്രായമുണ്ടായിരുന്നു.
റോസിലിയും ഷൈജുവും രമ്യയും അവിടേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ ഡോക്റ്റർ ഫോണിൽ തിടുക്കത്തിൽ ആരോടോ ഉറക്കെ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു.
“ഭവാനീ നിങ്ങളൊന്ന് സമാധാനിക്ക്,”
ഫോണിലൂടെ ഡോക്റ്റർ ഉറക്കെ അനിഷ്ടത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“മൂന്ന് പ്രാവശ്യം നിങ്ങള് നിങ്ങടെ ചെറുക്കന് പിടിച്ചുകൊടുത്തു എന്നും വെച്ച് അവൻ ഇനീം കമ്പിയാകുവേലന്ന് നിങ്ങളോട് ആരാ പറഞ്ഞെ? ശെടാ! എന്ന് വെച്ചാ ലൈഫിൽ മൊത്തം അവൻ കമ്പിയാകാതെ ജീവിക്കണം എന്നാണോ? അപ്പം നിങ്ങള് എങ്ങനെയെന്നെ വല്യമ്മ ആകുന്നെ? ശെടാ! എന്നതാ? കമ്പിയായിക്കഴിഞ്ഞ് കുണ്ണ….അത് അതിപ്പം തിടുക്കത്തിൽ സംസാരിക്കുമ്പം ലിംഗം ജനനേന്ദ്രിയം പെനിസ് എന്നൊന്നും വായിൽ വരത്തില്ല. വേഡ് എന്നതായാലെന്നാ നിങ്ങക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായില്ലേ? ഇവിടെ പേഷ്യന്റ്റ്സ് വെയിറ്റ് ചെയ്യുവാ അന്നേരവാ ഞാൻ കുണ്ണേടെ ഡിക്ഷണറി വേഡ് നോക്കാമ്പോവുന്നെ! ശെടാ! നിങ്ങള് പറയുന്നത് മര്യാദക്ക് കേക്ക്! ശെടാ!
റോസിലിയും ഷൈജുവും മുഖാമുഖം നോക്കി. പിന്നെ അവർ രണ്ടുപേരും രമ്യയെ നോക്കി. രെമ്യ പക്ഷെ അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ വലതു കൈത്തലമുയർത്തി “പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല” എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അവരെ നോക്കി.
“ഇവിടെ വരുന്ന രോഗികൾ … അല്ലേൽ ഡോക്റ്ററെ കാണാൻ വരുന്ന രോഗികൾ എങ്ങനത്തെ രോഗികൾ ആരിക്കൂന്ന് മനസ്സിലായില്ലേ? ഷൈജുവിന്റെ പോലെ അസുഖമുള്ളവരാരിക്കും. അപ്പം അവരോട് ഡോക്റ്റർ വർത്താനം പറയുന്നതും അതുപോലെ ആരിക്കും. നിങ്ങള് പേടിക്കാതിരി!”
“എന്റെ പൊന്ന് ഭവാനി,”
ഡോക്ടറുടെ വാക്കുകൾ കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥമായി.
“ചെറുക്കന്റെ കുണ്ണേന്ന് വെള്ളം വരുന്നില്ലേൽ നിങ്ങക്ക് പിന്നെ എന്നാ കാണിക്കാനാ വാ തന്നേക്കുന്നെ? അത് കെട്ട്യോന് മാത്രം ഊമ്പിക്കൊടുക്കാനുള്ളതല്ല!
Comments are closed.