ലിജി: മോളെ ഫാസിലേ, നിനക്ക് എത്ര രൂപ ശമ്പളമുണ്ട്.
ഫാസില: എനിക്ക് ആഴ്ചയിലാണ് കൂലി. 1800 കിട്ടും
ലിജി: അപ്പോള്‍ ദിവസം 300 രൂപയോ..?
ഫാസില: അതെ ചേച്ചി
ലിജി: ഭാരമുള്ള ജോലി ആണോടി..?
ഫാസില: കുറച്ചൊക്കെ.. എന്താ ചേച്ചിക്ക് ജോലിക്ക് വരണമെന്നുണ്ടോ
ലിജി: ഉണ്ടെടി. വെറുതെ വീട്ടിലിരുന്നിട്ട് എന്തിനാ. പുറത്ത് പോയി ജോലി ചെയ്താല്‍ വല്ലതും ഉണ്ടാക്കാലോ..?
ലിജിയുടെ രണ്ട് കയ്യിലെ വളയും കഴുത്തിലെ കനമുള്ള താലിമാലയും കണ്ടു
ഫാസില: ചേച്ചിക്ക് ഇതിന്റെ വല്ല ആവശ്യവുമുണ്ടോ..?
ലിജി: ന്റെ മോളെ.. പുറത്ത് പറയുന്നില്ലാന്നെയുള്ളൂ. ആകെ കഷ്ടത്തിലാ. ചേട്ടന് വീട് വെച്ചതിന്റെ ലോണ്‍ അടയ്ക്കാനുണ്ട്. കുറെയായിട്ട് എന്റെ കയ്യിലെയും കഴുത്തിലെയും സ്വര്‍ണം ചോദിക്കുന്നു.
ഫാസില: കുറെ രൂപ കടമുണ്ടോ ചേച്ചി.
ലിജി: ഉണ്ട്. കുറച്ചധികമുണ്ട്. നീ എനിക്ക് അവിടെ ഒരു ജോലി താ.
ഫാസില: ഞാന്‍ ചോദിച്ച് നോക്കാം. ചേട്ടന് സമ്മതിക്കോ..?
ലിജി: ചേട്ടന് പൊയ്‌ക്കോളാന്‍ പറഞ്ഞു. അതാ നിന്നോട് ചോദിച്ചത്.
ഫാസില: ശരി ചേച്ചി ഞാന്‍ ചോദിച്ചു നോക്കാം.
ലിജി: കിട്ടുകയാണെങ്കില്‍ വലിയ ഉപകാരമായേനെ..
ഫാസില: ഉം
അങ്ങനെ ഞാന്‍ പിറ്റേന്ന് കമ്പനിയിലെത്തി. പതിവുപോലെ സുവര്‍ണമാഡം വന്നു. ഞാനും ഹനീഫായും ജോലി ചെയ്യുന്നടത്തേക്ക് വന്നു. അവിടെയുള്ള ബാഗുകള്‍ താഴെ ലിഫ്റ്റില്‍ കയറ്റുന്ന ഗിരിജ ചേച്ചിയോട് ഉച്ചത്തില്‍ വഴക്ക് പറയുകയായിരുന്നു മാഡം. എനിക്ക് ആകെ പേടിയായി. ഒരു കുലുക്കവുമില്ലാതെ ഹനീഫ്ക്ക കാലുകൊണ്ട് ചവിട്ടി കവര്‍ തുളയ്ക്കുന്ന ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്ന് ഹനീഫ്ക്ക നേരം വൈകിയതിനെ കുറിച്ച് മാഡം ദേഷ്യത്തോടെ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. ചുരിദാറിന്റെ ലെഗ്ഗിന്‍സും ടീഷര്‍ട്ടും ഇട്ട് തട്ടമിടാതെ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഞാന്‍ ഇതെല്ലാം കേട്ടുനിന്നു. എനിക്ക് അപ്പോള്‍ ലിജി ചേച്ചി പറഞ്ഞ കാര്യം ഓര്‍മ്മ വന്നു. പക്ഷെ എങ്ങനെ ചോദിത്തും. ഞാന്‍ കാത്തുനിന്നു. ഹനീഫായെ വഴക്ക് പറഞ്ഞ് പോകവെ ഭയത്തോടെ
ഫാസില: മാഡം
സുവര്‍ണ: ഉം എന്താ..?
