ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ആന്റി ആശ്ചര്യത്തോടെ തല ഉയർത്തി എന്നെ നോക്കി. അന്നേരം അവരുടെ ദുഃഖവും ഒന്ന് കുറഞ്ഞതായി ഞാൻ കണ്ടു. ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി പോലും അവരുടെ ചുണ്ടില്‍ തെളിഞ്ഞു മറയുകയും ചെയ്തു.
ആന്റി ഉടനെ സ്വന്തം കസേരയേ അല്‍പ്പം കൂടി വലിച്ച് എന്റെ അടുത്തേക്ക് നീക്കിയിട്ടിട്ട്, എന്നെ തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
“നി ഓരോ കാര്യവും വളരെ വ്യത്യസ്തമായാണ് സംസാരിക്കുന്നത്, സാം.” ഇപ്പോൾ ആന്റി കുറച്ച് വലുതായി തന്നെ പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ നുണക്കുഴികള്‍ പിന്നെയും തെളിഞ്ഞു.
“വിനിലയും ഇങ്ങനെയാണ് എന്നോട് പറയാറുള്ളത്.” ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു. “പിന്നേ ആന്റി എപ്പോഴെങ്കിലും അങ്കിളിന്റെ കൂടെ കപ്പലില്‍ പോയിട്ടുണ്ടോ..?”
“യേയ്… ഞാൻ പോയിട്ടില്ല….!” അവർ അല്‍പ്പം പേടിയോടെ പറഞ്ഞു.
ആന്റി ഇപ്പൊ ഗൗരവം എല്ലാം മറന്ന് എന്നോട് ഫ്രീയായി സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. മുമ്പത്തെ പോലെ അല്ലാതെ ഇപ്പോൾ മുഖത്ത് പല വികാരങ്ങളും ദൃശ്യമായി തുടങ്ങിയിരുന്നു.
“അതെന്താ കപ്പല്‍ ഇഷ്ട്ടമല്ലേ…?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“കപ്പല്‍ എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമാണ്… പക്ഷേ കുഞ്ഞുനാൾ തൊട്ടേ കടലിനെ എനിക്ക് പേടിയ. ഇതുവരെ എന്റെ വിരൽ പോലും കടലില്‍ ഞാൻ നനച്ചിട്ടില്ല.”
“പേടി ഉള്ളതിലേക്ക് എടുത്ത് ചാടണം… അപ്പോൾ പേടിയെല്ലാം മാറിക്കോളും.”
അങ്ങനെ ഞാൻ പറഞ്ഞതും ആന്റി അല്‍പ്പം കൂടി ചുണ്ടുകളെ വിടര്‍ത്തി ചിരിച്ചു.
“ഈ ചിരി നല്ല രസമുണ്ട്.. ആന്റിയുടെ ഭംഗി പിന്നെയും കൂടി. കേരള മാട്രിമോണിയിൽ ആന്റിയുടെ പേരിനെ റജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യേണ്ടി വരും.” ഞാൻ പറഞ്ഞതും ആന്റി അല്‍പ്പം ഗൗരവം നടിച്ചു. പക്ഷേ ആന്റിക്ക് ചിരി പൊട്ടി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ടും അവർ എങ്ങനെയോ അടക്കി പിടിച്ചിരുന്നു.
“ശെരി, ആന്റിക്ക് കടൽ ഇഷ്ട്ടം ഇല്ലെങ്കില്‍ വേറെ എന്താണ് ഇഷ്ട്ടം..?” തല്‍കാലം കാര്യം മാറ്റാനായി ഞാൻ ചോദിച്ചു.
എന്റെ ചോദ്യം ആന്റിയുടെ മുഖത്ത് ചെറിയ ചമ്മലിനെ വരുത്തി. പെട്ടന്ന് അവർ കസേരയുടെ അറ്റത്ത് നീങ്ങി വന്നിരുന്നു കൊണ്ട്‌ രഹസ്യം പോലെ പറഞ്ഞു, “ഞാൻ കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോ പക്ഷികളെ പോലെ പറന്നു നടക്കാൻ കൊതിച്ചിരുന്ന…. ഇപ്പോഴും ചിലപ്പോ അങ്ങനെ ആഗ്രഹിച്ച് പോകാറുണ്ട്.”
