സാന്ദ്ര എന്നെ ദേഷ്യത്തില്‍ ഒന്ന് നോക്കി. പക്ഷെ അത് കാര്യമാക്കാതെ എനിക്ക് വേണ്ടത് ഞാൻ സ്വയം എടുത്തു. ശേഷം ഒന്നും മിണ്ടാതെ വേഗം കഴിച്ചിട്ട് എഴുന്നേറ്റു. അവള്‍ എന്ത് ചെയ്യുന്നു എന്നൊന്നും ഞാൻ നോക്കിയില്ല.
കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് കൈയും കഴുകി ഞാൻ പുറത്തേക്ക്‌ നടന്നു. അന്നേരം ജൂലി ഓടി വന്ന് എന്റെ കൂടെ നടന്നു. കാര്യമായി എന്തോ ആലോചിച്ചു കൊണ്ടാണ്‌ അവള്‍ നടന്നത്.
ജൂലി മുറ്റത്തിറങ്ങി നിന്നു. ഞാൻ നേരെ പോർച്ചിൽ ചെന്ന് ബൈക്ക് സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്തതും സാന്ദ്ര തിടുക്കത്തിൽ നടന്നു വന്ന് ബൈക്കില്‍ കേറി. എന്നെ തൊടാതെ അവള്‍ കേറി ഇരുന്നിട്ട് പിന്നിലുള്ള കമ്പിയില്‍ പിടിത്തമിട്ടു.
ഞാനും പതിയെ ബൈക്ക് മുന്നോട്ടെടുത്തു. പോകുന്ന വഴിക്ക് ഞാൻ സാന്ദ്രയോട് വർത്തമാനം പറയാൻ മിനക്കെട്ടില്ല… കാരണം അവള്‍ വായ് തുറക്കില്ല എന്ന് അറിയാമായിരുന്നു.
അവളെ ക്യാമ്പസ് ഗേറ്റിന് മുന്നില്‍ വിട്ടതും ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൾ ഇറങ്ങി നടന്നു. അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ദീപ്തിയോടും ഐഷയോടും സംസാരിക്കാൻ പോലും നില്‍ക്കാതെ ഞാൻ വേഗം മാളിലേക്ക് വിട്ടു.
ശെരിക്കും മോശം മൂഡിലായിരുന്നു ഞാൻ. സാന്ദ്രയുടെ പിണക്കം എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നത് പോലെയാണ് തോന്നിയത്‌.
ഞാൻ നേരെ എന്റെ ഓഫീസിൽ വന്നിരുന്നു.
ഒരു മിനിറ്റ് പോലും കഴിഞ്ഞില്ല, അപ്പോഴേക്കും ആരോ ഗ്ളാസ് ഡോറിൽ കൊട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ഞാൻ നോക്കിയതും, ഷസാന നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടു ഞെട്ടി.
ഈശ്വരാ… ഇവള്‍ എന്തിനാണാവോ ക്ലാസ്സില്‍ കേറാതെ നേരെ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്…? തീര്‍ച്ചയായും നല്ലതിനല്ലെന്ന് മനസ്സിലായി.
അകത്തു വരാൻ തല അനക്കി കാണിച്ചതും അവള്‍ കേറി വന്നു. എന്റെ എതിർ വശത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന കസേര വലിച്ച് എനിക്ക് തൊട്ടുമുന്നില്‍ ഇട്ട ശേഷം അവള്‍ അതിൽ അമർന്നിരുന്നു. എന്നിട്ട് നിർവികാരയായി എന്നെ നോക്കി.
ഞാൻ ശെരിക്കും അസ്വസ്ഥനായി അവിടെ ഇരുന്നു. അവളെ അഭിമുഖീകരിക്കാനും എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അതുകൊണ്ട്‌ അവളുടെ തുടയിൽ നോക്കി ഞാൻ ഇരുന്നു.
“എത്ര ദിവസമായി ഇത് തുടങ്ങീട്ട്…?” അവള്‍ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു.
ആദ്യമായിട്ടാണ് അവളുടെ സ്വരത്തില്‍ ഗൗരവം ഞാൻ കേട്ടത്. ഞാൻ മെല്ലെ തല ഉയർത്തി നോക്കി.
