ചേച്ചി കളിയാക്കുവാണെന്നു മനസിലായ ഞാൻ പിന്നെയൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. ചേച്ചിയുടെ വയറിൽ ചുട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്ന കൈയെടുത്തു. ചേച്ചിയും കുറേ നേരത്തേക്ക് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
ഇവിടുന്നു ഇടത്തോട്ടു….
എന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള ചെറിയ റോഡ് ഞാൻ കാണിച്ചു കൊടുത്തു. ഇനി നാലു കിലോമീറ്റർ നീണ്ടു നിവർന്നു കിടക്കുന്ന വയലുകൾക്ക് നടുവിലൂടെയുള്ള ചെറിയ റോഡ് ആണ്. റോഡിലോട്ട് ചാഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന തണൽ മരങ്ങൾ ഇരുട്ട് മൂടി നിൽക്കുന്ന വഴിയിൽ ഒന്നൂടെ ഇരുട്ടു പകർന്നു നിൽക്കുന്നു. ഒറ്റപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്ന സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റിന്റ വെളിച്ചവും മങ്ങി പ്രകാശിക്കുന്ന ചന്ദ്രന്റെ വെട്ടവും തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റുന്നില്ലായിരുന്നു.
എന്താടാ ചെക്കാ നീയൊന്നും മിണ്ടാത്തെ…നിർത്താതെ ചിലച്ചോണ്ടിരുന്നതാണല്ലോ പെട്ടന്നെന്താ നിർത്തിയെ.. പിണങ്ങിയോ…
ഞാൻ പിണങ്ങിയാലും ഇല്ലേലും ചേച്ചിക്കൊന്നുമില്ലല്ലോ…
ഞാൻ കള്ളപിണക്കം നടിച്ചു അടുത്ത നമ്പറിട്ടു. എന്നോടാ കളി.
അഭിരാമി ചേച്ചി റോഡരികിൽ പൂത്തുലഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന മരത്തിന്റെ അടിയിലോട്ടു ബുള്ളറ്റ് ഒതുക്കി നിർത്തി. അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ ചേച്ചി എന്തു ചെയ്യാൻ പോകുവാണെന്നു അറിയാതെ ഞാൻ കുഴങ്ങി. ഇനിയെങ്ങാനും എന്നെ ഇവിടെയിറക്കി വിടാൻ വലതുമാണോ. അങ്ങനെയാണേൽ പെട്ടു. മഞ്ഞും മനുഷ്യനും ഇല്ലാത്ത ഏരിയ ആണ്. തല്ലിക്കൊന്നു ഇട്ടാൽ പോലും നേരം വെളുക്കന്നത് വരെ ആരും അറിയില്ല.
ഇറങ്ങു….
ചേച്ചി ബുള്ളറ്റ് ഓഫ്‌ ചെയ്തു.
ഞാൻ പുറകിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാൻഡിൽ വെച്ചിട്ട് ചേച്ചിയുമിറങ്ങി.
നീയിത്രയും നേരം പറഞ്ഞതും കാണിച്ചതുമൊക്കെ ഒരു തമാശയായിട്ടാ ഞാൻ കരുതിയെ. ഇച്ചിരി സ്വാതന്ത്ര്യം തന്നപ്പോൾ നീയെന്താ ചോദിച്ചതെന്നു നിനക്കറിയാവോ.
ഞാൻ മുഖം താഴ്ത്തി നിന്നു.
ഇങ്ങോട്ട് നോക്കടാ.
അഭിരാമി ചേച്ചിയെന്റെ തടി പിടിച്ചുയുർത്തി എന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി.
ആ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിലും ഞങ്ങളുടെ മിഴികളിടഞ്ഞു.
