അഞ്‌ജലി :ഹ് ഹാ ഹലോ.
വിശ്വനാഥൻ :എന്താ മോളെ ഒരു വിറയൽ, ഇതെല്ലാം കണ്ടപ്പോൾ മോൾക്ക്‌ വിറയൽ പിടിച്ചോ.?
അഞ്‌ജലി :അറിയില്ല ചേട്ടാ എനിക്ക് വല്ലാണ്ട് വരുന്നുണ്ട്.
വിശ്വനാഥൻ :അതിന് അല്ലെ ഇത് കാണിച്ചത്. ഇനി ഇപ്പോൾ മോള് നല്ല ഫോം ആയിക്കൊള്ളും. മോളെ നീ ഇപ്പോൾ എന്താ ഡ്രസ്സ്‌ ഇട്ടിരിക്കുന്നത്?
അഞ്‌ജലി :നൈറ്റി.
വിശ്വനാഥൻ :ഈ ചൂടത്തു അതൊക്കെ എന്തിനാ മോളെ അതങ്ങ് ഊരി കളഞ്ഞുകൂടേ.
അഞ്‌ജലി :അയ്യോ വേണ്ട ഞാൻ വീടിന്റെ പുറത്ത് നിൽക്കുവാ.
വിശ്വനാഥൻ :അതിനു എന്താ മോളെ, ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് നീ കിച്ചൻ വരെ ഒന്ന് പോ,
അഞ്‌ജലി :എന്തിനാ ചേട്ടാ?
വിശ്വനാഥൻ :പച്ചക്കറി ഒക്കെ ഇരുപ്പില്ലേ അവിടെ?
അഞ്‌ജലി :ഉണ്ട്
വിശ്വനാഥൻ :ഉം ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്യല്ലേ.
അഞ്‌ജലി :അയ്യോ അത് പറ്റില്ല മോള് അടുക്കളയ്ക്ക് ചേർന്ന മുറിയിൽ ആണ് കിടക്കുന്നത്. അത് കൊണ്ട് സൗണ്ട് കേൾക്കും.
വിശ്വനാഥൻ :ഞാൻ പറയുന്നത് മൂളി കേട്ടാൽ മതി. ഞാൻ പറയുന്ന സാധനം എടുത്തു നീ തിരിച്ചു ഇപ്പോൾ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലത്തു തന്നെ വരണം.
അഞ്‌ജലി :അതെന്തിനാ??
വിശ്വനാഥൻ :അകത്തു നിന്ന് സംസാരിക്കാൻ സേഫ് അല്ലല്ലോ അത് കൊണ്ട പറഞ്ഞെ ഇവിടെ തന്നെ വരണം എന്ന്. ഉം വേഗം കിച്ചണിൽ പോ.
അഞ്‌ജലി മെല്ലെ തല പുറത്തേക്ക് ഇട്ട് അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക്‌ നോക്കി. അവിടെ ആരെയും കണ്ടില്ല.ഭാഗ്യം അവൾക്ക് മനസ്സിൽ ഒരാശ്വാസം ആയി അവൾ മെല്ലെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അഞ്‌ജലി വേഗത്തിൽ വരുന്നത് കണ്ട് മൃദുല പെട്ടന്ന് തന്നെ അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി കതക് മെല്ലെ ചാരി. അഞ്‌ജലി അടുക്കളയിൽ വന്നു കയറി ചെവിയിൽ ഫോൺ വെച്ചിരിക്കുന്നത് മൃദുല വാതിലിന്റെ ഇടയിൽ കൂടി കണ്ടു. പക്ഷേ അഞ്‌ജലി ഒന്നും തന്നെ മിണ്ടുന്നില്ല എന്നതാണ്. അതെ സമയം വിശ്വനാഥൻ അവളോട്‌ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വിശ്വനാഥൻ :എടി നീ അവിടെ പച്ച ഏത്തക്കായ വല്ലതും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്ക്.
അഞ്‌ജലി :ഉം ഉം
എന്ന് പറഞ്ഞു. സത്യത്തിൽ പറയാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.
വിശ്വനാഥൻ :എന്താ ഉണ്ടെന്ന് ആണോ?
