അപ്പോൾ മുമ്പിൽ നടക്കുകയായിരുന്ന ജോയൽ തിരിഞ്ഞ് അവരെ നോക്കി.
കാടിൻറെ വശ്യമായ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിലാവ് വീണ അവന്റെ മുഖത്തിന്റെ താരുണ്യത്തിലേക്ക് അവരിരുവരും നോക്കി.
തങ്ങളുടെയുള്ളിൽ പ്രണയ സുഗന്ധത്തിന്റെ ഒരു മാലേയക്കുളിർ അവരിരുവരുമറിഞ്ഞു.
നിലാവിൽ, ഗന്ധർവ്വനിറങ്ങി വരുന്നു.
സംഗീതം മണക്കുന്ന വിരൽത്തുമ്പുകൊണ്ട് അവൻ തങ്ങളുടെ ചുണ്ടിൽ, കൺപോളകളിൽ, മാറിൽ പൊക്കിൾച്ചുഴിയിൽ തൊടുന്നു.
“എന്റെ ദൈവമേ! അവന്റെ കണ്ണ്! നോട്ടം! എനിക്ക് നനഞ്ഞൊഴുകാൻ തുടങ്ങീടീ…”
റിയ ഷബ്‌നത്തിന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.
“ശ്യേ!”
ഷബ്നം അസഹ്യതയോടെ പറഞ്ഞു.
“എന്ത് വൃത്തികേടാ നീയീ പറയുന്നേ റിയെ?”
പക്ഷെ അവന്റെ നോട്ടത്തിൽ നിന്ന് കിനിയുന്ന അമൃത് തൻറെയുള്ളിലും ചൂടുള്ള വെളിച്ചം തെളിയിക്കുന്നത് ഷബ്നം അറിഞ്ഞിരുന്നു.
“എന്താ ജോയൽ?”
റിയ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു.
“ഒന്നുവില്ല സംസാരിക്കുമ്പം ലൗഡ് സ്പീക്കറിന്റെ വോള്യം അൽപ്പം കുറയ്ക്കണം!”
“ശരി കമാൻഡർ”
Comments are closed.