കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നന്ദന വന്നു.
ചേച്ചിയെ അമ്മ വിളിക്കുന്നു. വേഗം ചെല്ല്.
എന്നാൽ ഞാനങ്ങോട്ട്ചെല്ലട്ടെ. സുനന്ദ തിരിഞ്ഞു ഒപ്പം ദീപൂവും.
ദീപോട്ടൻ നിൽക്ക് എന്റെ കൂടെ പോകാം. നന്ദന് പറഞ്ഞു.
ഞാനും പോകും സുനേച്ചീടൊപ്പം അവൻ ചിണങ്ങി. നിർത്ത്. നിർത്ത്. ആണുങ്ങടെ മാനം കളയാതെ. നിന്റിഷ്ടംപോലെ ചെയ്തോ നന്ദന പിന്നെ സുനന്ദയോട് പറഞ്ഞു. ഞാനെന്തായാലും രാവിലെ വന്നേക്കാം. ഇനിയിത്തുപോലെ ശ്രുതിയെ നമുക്ക് കിട്ടില്ലല്ലേ. തെങ്ങിൻ തോട്ടത്തിലൂടെ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴും ദീപു കൗതുകത്തിൽ സുനന്ദയെ നോക്കുകയും ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ കൈപിടിച്ച് പെർഫ്യമിന്റെ സുഗന്ധം നുകരുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു. രാത്രി പതിനൊന്നു മണികഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഗംഗാധരൻ വന്നത്. അപ്പോൾ സുനന്ദ ശിവപ്രസാദുമായി ഫോണിൽ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു.
അത്താഴം കഴിച്ച് കിടന്നപ്പോൾ പ്രന്തണ്ട് കഴിഞ്ഞു. മുകൾ നിലയിലാണ് സുനന്ദയും ദീപൂവും കിടന്നത്. മുകളിൽ ചെറിയൊരു ഹാളും ഒരു മൂറിയും.അതിനോട് ഒരു ബാത്ത് റൂമുമാണുള്ളത്. സുനന്ദയുടെ വിവാഹത്തിന് മുമ്പ് സുനന്ദയും നന്ദനയും ദീപൂവും ഈ മുറിയിലായിരുന്നു കിടത്തും. പിന്നീടാണ് നന്ദനയും ദീപൂവും താഴെ ഒരു മൂറിയിലേക്ക് കിടത്തം മാറ്റിയത്.
സൂനേച്ചിക്ക് കുളിച്ചിട്ടും നല്ല വാസനയാ.. ദീപു പറഞ്ഞു.
ങാഹാനീയിപ്പഴും ഉറങ്ങാതെ മണം പിടിച്ചു കിടക്കുവാണോ
ഒരു കൈ തര്വോ
എന്തിനാടാ.
വാസനിക്കാന്‍
ഇന്നാ എന്തെങ്കിലും ചെയ്. വലതു കൈ അവനു നേരെ നീട്ടിയിട്ട് സുനന്ദ ഉറങ്ങാനായി കണ്ണടച്ചു. ആ കയ്യിൽ മുഖം ചേർത്ത് നേരിയ ശീൽക്കാരത്തോടെ അവൻ വാസനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ആ കയ്യിലും വസനയുണ്ടോ ചേച്ചീ. ആ. എനിക്കറിയില്ല മിണ്ടാതെ കിടന്ന് ഉറഞ്ഞെടാ ചെക്കാ.. നിനക്കെന്താ വാസന സൂക്കേട് തുടങ്ങിയോ. എന്റെ സൂനേച്ചിയല്ലേ ആ കൈ താ. അവൻ ചുണങ്ങി.
അവൾ അവന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു കിടന്ന് ഇടം കൈ കൊടുത്തു.
ഇന്നാ.
ആ കൈ വാസനിച്ച് കിടക്കുമ്പോഴാണ് ദീപുവിന്റെയുള്ളിൽ ഒരു സംശയം ഉണ്ടായത്. സുനന്ദ ചേച്ചിയുടെ കയ്യിൽ മാത്രമേ അതോ എല്ലായിടത്തും ഈവാസനയുണ്ടോ
ചേച്ചി……
ഉം.. ഉറക്കത്തിലേക്ക് മെല്ലെ വഴുതുകയായിരുന്നു സുനന്ദ.
ചേച്ചീടെ എല്ലാടത്തുമുണ്ടോ ഈ വാസന.
സുനന്ദയ്ക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. എനിക്കറിയില്ല. നീ വേണോങ്കി വാസനിച്ച് നോക്ക്
