അപ്പോഴാണ് വീണ്ടുമാ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദമവൻ കേട്ടത്.. അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ സ്വാതിയാ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു വന്നു… അവനവളെ ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോൾ ആണ് അവളുടെ സാരി ചുളുങ്ങി ഇരിക്കുന്നതു കണ്ടത്… അവളുടെ മുടിയും അല്പം അലങ്കോലമായി തോന്നി… കൂടാതെ അവളിൽ നിന്നും വരുന്നൊരു വ്യത്യസ്ത ഗന്ധവുമവൻ ശ്രെദ്ധിച്ചു…
(അതെ, അവളിൽ നിന്നും അത്രയും നേരം ഒലിച്ചിറങ്ങിയ അവളുടെ കാമരസത്തിന്റെയും അതോടൊപ്പം ജയരാജിന്റെ തുപ്പലിന്റെയും വാസനയാണ് അപ്പോൾ വന്നത്…)
അവൾ അൻഷുലിനെ നോക്കുമ്പോൾ അവൻ അവളെത്തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടവിടെ ഇരിക്കുകയാണ്… എങ്കിലും അവളപ്പോൾ അവനെ അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് നേരെ വീണ്ടും അടുക്കളയിലേക്കു ചെന്ന് അവിടത്തെ പണികളിലേക്കു കടന്നു… എന്നാൽ അവളപ്പോൾ തന്റെ ഭർത്താവ് തന്നെയിങ്ങനെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നതു കൊണ്ട് അൽപ്പം പ്രകോപിതയായിരുന്നു… അപ്പോഴാണ് കാൾ കട്ട് ചെയ്തിട്ട് ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നും വന്ന ജയരാജ് അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുന്ന സ്വാതിയെയും നോക്കിക്കൊണ്ട് മുറിയുടെ വാതിലിനു മുന്നിലിരിക്കുന്ന അൻഷുലിനെ കണ്ടത്… അവളുടെ ഭർത്താവിന്റെ നോട്ടം കൊണ്ട് അല്പം അസ്വസ്ഥയായിരുന്ന തന്റെ കാമുകിയെയും അയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചു…
ജയരാജ്: “എന്താ അൻഷു, എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ…?”
സ്വാതി ജയരാജിന്റെ ഒച്ച കേട്ട് അവരെ നോക്കി.. എന്നിട്ട് അൽപ്പം സങ്കോചത്തോടെ തന്റെ കാമുകനു മറുപടി കൊടുക്കുന്ന സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ കണ്ടു…
അൻഷുൽ: “ഇ.. ഇല്ല ജ.. ജയരാജേട്ടാ..”
അടുക്കയിലേക്കു തിരിഞ്ഞ് തന്റെ ഭാര്യയെത്തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ഇരുന്നതിനാൽ ഇടയിൽ അവൻ ജയരാജേട്ടൻ അവിടേക്കു വന്നത് അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല… വീണ്ടും തന്റെ പണിയിൽ മുഴുകിയ സ്വാതിയെ ജയരാജ് ഒന്നു കൂടി നോക്കി… അവൾ അടുക്കളയിൽ നിന്നിട്ടു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു…
സ്വാതി: “എല്ലാവരും കൈ കഴുകിയിട്ട് കഴിക്കാനിരുന്നോളൂ… ഭക്ഷണം തയ്യാറായി…”
അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവരെ നോക്കിയ സ്വാതി കൈ കഴുകാൻ വേണ്ടി പതിയെ വീൽചെയർ ഉരുട്ടുന്ന തന്റെ ഭർത്താവിനെയും തന്റെ മുറിയിലേക്കു പോകുന്ന ജയരാജേട്ടനെയും കണ്ടു… അവൾക്കപ്പോൾ എവിടുന്നോ മനസ്സിലൊരു മുറിവേറ്റതു പോലെ തോന്നി… എങ്കിലും അവളുടനെ തല കുലുക്കിയൊന്നു നിവർന്നു നിന്നിട്ട് ഭക്ഷണവും പാത്രങ്ങളെല്ലാം എടുത്തു കൊണ്ട് ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ കൊണ്ടു വെച്ചു…
