എന്റെ മുലച്ചാലും തെറിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവയുടെ മാദകത്വവും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോ ചൂഴ്ന്നു നോക്കുന്ന കണ്ണുകൾക്കിടയിൽ മിഥുൻ എത്രയോ മുകളിലാണ്. എന്റെ സമ്മതം ഇല്ലാതെ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കനോ, തൊടാനോ അവൻ തയ്യാറല്ല!.
“ഞാൻ ഇറങ്ങിക്കോട്ടെ…ബ്ലൗസ് രണ്ടു ദിവസത്തിനകം തരാം, പിന്നെ ഷോപ്പിലെക്ക് വന്നാൽ അമ്മയെ പരിചപ്പെടാം , ഒൽവേസ് വെൽക്കം ടു ഔർ ഡിസൈൻ സ്റ്റുഡിയോ .”
“ഞാൻ വരാം..സമയം പോലെ…”
“അമ്മയോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ..കേട്ടോ വൈഗയെക്കുറിച്ച്.”
“എന്നെകുറിച്ചോ..”
“ഉം..”
“എനിക്കിപ്പോ കല്യണം വേണ്ടാന്നു ഒന്ന് പറയണേ, നിങ്ങൾ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചു കംഫോര്ട് ആവുമ്പോ..”
“ഞാനോ..”
“ഉം..”
“ശ്രമിക്കാം മിഥുൻ..”
മിഥുൻ പോയതിനു ശേഷം. ഏകാന്തത വീണ്ടുമെന്നെ ശിക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി. സോഫയിലിരുന്നു ടീവി കാണുബോഴും എന്റെ മനസ് മറ്റെവിടേയ്‌യോ ആയിരുന്നു. മിഥുൻ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ 4 ചുവരുകൾ ഉള്ള ഈ സ്‌ഥലം, ഒരു വീട് എന്ന അവസ്‌ഥയിലേക്ക് മാറുന്നത് അല്ലെ മുൻപ് കണ്ടത്. ആ 25 കാരന്റെ സാമീപ്യം വീണ്ടും കൊതിക്കുന്നപോലെ. എന്റെ മുലകളിൽ അവന്റെ കൈ തൊട്ടപ്പോൾ പോലും ശരീരത്തിൽ ആകമാനം കറന്റു അടിക്കുന്നപോലെ തരിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ കൈകൾ അളവുകൾക്കായി തേടുമ്പോഴും എന്റെ മനസ് കൊതിക്കുന്നത് മറ്റെന്തിനോ ആണ്. അതിന്റെ സൂചന ആയിരുന്നു ശരീരം ആകെമൊത്തം വിയർക്കുന്നപോലെ പോലെ തോന്നിയത്. എന്റെ മനസിന് അത്രയും ഇഷ്ടപെട്ടത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ്, ഒന്നിച്ചു പറക്കാൻ വേണ്ടി അത് മോഹിക്കുന്നത്. തെറ്റാണോ ശരിയാണോ എന്നൊന്നും ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.
മനസും ശരീരവും ഒരുപോലെ excited ആവുന്നത് ഇതാദ്യമാണ്. പഠിക്കുമ്പോൾ പോലും ഒരു പ്രണയം ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ആരുമായും അങ്ങനെയൊന്നു തോന്നിയിട്ടില്ല. പക്ഷെ…ഇപ്പൊ തന്നെക്കാൾ പ്രായം കുറഞ്ഞ ഒരുവനെ…
ഇത്രയും വിരസത സഹിച്ചു ഞാൻ കാത്തിരുന്നത് ഇതിനു വേണ്ടിയാണോ. ഇത്രയും നാൾ കണ്ണീരൊഴുക്കിയതിന് ഒരിത്തിരി ആശ്വാസമായി ദൈവം നീട്ടി വെച്ചതാണോ..മിഥുൻ?
ഞാൻ സോഫയിൽ ഇരുന്നു കറങ്ങുന്ന ഫാനിലേക്ക് നോക്കി. മിഥുനെ കുറിച്ച് ആലോചിക്കുമ്പോ പരിചയമില്ലാത്ത പല സ്‌ഥലത്തേക്കും മിഥുന്റെ ഒപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നപോലെ തോന്നുന്നു. സായാഹ്‌ന ഭാവനയിൽ സുന്ദരമായ ഒരു മനോരാജ്യം ഞാൻ അപ്പോൾ കെട്ടിപ്പടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
