പൂറിമോനെ… നിന്നെ കൊന്ന് നിന്റെ കോടലുമാല തെരുവിൽ വലിച്ചു കെട്ടും അവരാതി മോനേ…നിന്നെ എന്റെ കൈയിൽ കിട്ടും നായിന്റെ മോനേ……
കത്തു വായിച്ച ശേഷം ക്ഷോഭം കൊണ്ട് വിറക്കുന്ന മുതലാളിയെ കണ്ട് പെട്രോൾ ബങ്കിന്റെ മാനേജർ ഭയന്നു പോയി…
………………………………..
കടന്നു പോകുന്ന ഓരോ നിമിഷവും വല്ലാത്ത ടെൻഷനാണ് ഗോപികക്ക് നൽകിയത്…
ഇന്നലെ വരെ തന്റെ ഇഷ്ടത്തിനാണ് താൻ ജീവിച്ചത്.. വരും വരായ്കകൾ ഓർക്കാതെ മനസ് പറയുന്നപോലെ മുൻപോട്ട് പോയി.. ഭാർഗവൻ മുതലാളിയുടെ മകൾ എന്ന അഹങ്കാരവും പണത്തിന്റെ ഹുങ്കും കാരണം തന്റെ പ്രവർത്തികൾ കൊണ്ട് ബാധിക്കപ്പെട്ടവരെ പറ്റി താൻ ചിന്തിച്ചു കൂടിയില്ല…
ഇന്ന്‌ തന്റെ വാക്കിനോ ഇഷ്ടത്തിനോ ഒരു വിലയും ഇല്ലാത്ത ഒരിടത്ത് വന്നു പെട്ടിരിക്കുന്നു… വേറെ ആരുടെയൊക്കെയോ ഇഷ്ടത്തിന് ചലിക്കുന്ന ബൊമ്മയായി മാറിയിരിക്കുന്നു…
മറ്റുള്ളവരെ തന്റെ അടിമയെ പോലെ കരുതിയിരുന്ന ഗോപികക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത അവസ്ഥ…
വെളിയിൽ നിന്നും വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കെട്ട് അവൾ ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉണർന്നു…
ഈശ്വരിയമ്മാൾ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു..കൂടെ വസന്തിയും ഉണ്ട്…
വസന്തി..
അമ്മാ…
ഇവൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ..?
കഴിച്ചു അമ്മാ.. വയറു നിറയെ കഴിച്ചു..
മെയ്ക്കപ്പ് നന്നായിട്ടുണ്ട് വസന്തി.. നീയാണോ ഇവളെ കുളിപ്പിച്ചു ഒരുക്കിയത്..
അതേ അമ്മാ…
എല്ലാം അഴിച്ചു കണ്ടോ നീ… വേലു അണ്ണന് ആവശ്യമുള്ളത് ഒക്കെ ഇവൾക്ക് ധാരാളം ഉണ്ടല്ലോ വസന്തീ..
ഉണ്ട് അമ്മാ.. എല്ലാം പെരിശു പെരിശായിട്ടുണ്ട്…
ഈശ്വരി ഗോപികയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്ന ശേഷം അവളുടെ ചന്തികളിൽ വലിപ്പം നോക്കാനെ ന്നോണം തടവി…
അവരുടെ കൈ തട്ടി മാറ്റിയിട്ട് ചെവികുറ്റിക്ക് ഒന്നു കൊടുക്കാൻ ഗോപികക്ക് തോന്നിയെങ്കിലും അവരുടെ കൈയിൽ നിന്നും കിട്ടിയ അടിയെപ്പറ്റി ഓർത്തപ്പോൾ അവൾ സഹിച്ചു നിന്നു…
തുടരും
