“അള്ളാഹ് , അവരുടെ ജേഷ്ടൻ ആണോ?…നല്ല ദീനി ബോധമുള്ള, പടച്ചോനെ പേടിയുള്ള പിള്ളേർ ആണ് “
“ഹോ….ആണോ …ഉസ്താദിന്റെ വീട് എവിടെ ആണ്?”
“തൃശൂർ ….ചാലക്കുടി “
“ആഹാ,,,,നമ്മുടെ നാട്ടുക്കാരൻ ആണല്ലേ ….എടോ തനിക്ക് നാട്ടിൽ നല്ല ആറ്റം ചരക്കുകളെ കിട്ടില്ലേ ???? പിന്നെ എന്തിനാ ഇവിടെക് വന്നു മാന്യൻമാരുടെ കഞ്ഞി കുടി മുട്ടിക്കുന്നേ ?”
“എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല …..” നാസർ പരുങ്ങാൻ തുടങ്ങി ..
“ഊതല്ലേ…..ഇന്നാ ..ഇനി ഇത് താൻ വെച്ചോ …” കയ്യിലിരുന്ന കോണ്ടം നാസറിന്റെ കയ്യിൽ വെച്ച് സിറാജ് തുടർന്നു
” ഇതൊന്നും അത്ര നല്ലതല്ല ഉസ്താദേ….എന്തായാലും പടച്ചോനെ പേടിയുള്ള ശിഷ്യമാരുടെ അടുത്തേക് ചെല്ല് …കടി മൂത്ത നിൽക്ക രണ്ടും, തന്റെ അണ്ടി വരെ കടിച്ചെടുക്കും….നന്നായി വരും ” നാസറിന്റെ രണ്ടു കയ്യും പിടി കുലുക്കി കൊണ്ട് കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ് വെച്ച് കൊണ്ട് സിറാജ് തിരഞ്ഞു നടന്നു….
” സിറാജേ ….എനിക്ക് ..ഞാൻ….” നാസർ അമ്പരപ്പോടെ കോണ്ടതിലേക്കും, സിറാജിനെയും, ദൂരെ മാറി നിന്നു കൊണ്ട് അവരെ നോക്കുന്ന സജ്ന -ഫിദയെയും???? മാറി മാറി നോക്കി നിന്നു .
“എന്താ മോനെ ആടെ പ്രശ്നം ?? ആ കുട്ടികൾ എന്തിനാ മോനെ തച്ചത് ??” സെക്യൂരിറ്റി റൂമിൽ ഇരിക്കുന്ന വയസ്സൻ സിറാജ് ഗേറ്റിനരികിൽ എത്തിയപ്പോൾ ചോദിച്ചു .
“എഡോ കാക്കാ…താൻ ആണോ ഇവിടുത്തെ സെക്യൂരിറ്റി ?, താൻ അപ്പൊ അവർ തല്ലുന്നത് കണ്ടു അല്ലെ? ഒരുത്തനെ രണ്ടെണ്ണം കൂടെ തല്ലി കൊല്ലുന്നത് കണ്ടിട്ട് തനിക്ക് ഒന്ന് ഇടപെടമായിരുന്നില്ലെടോ ????? എന്നിട്ട് അയാൾക്ക് ഇപ്പൊ കാരണം അറിയണം….. പറയാൻ മനസ്സില്ല”
“അത് മോനെ , ഞമ്മള് പബ്‌ജി കളിക്ക്യാർന്നു … അവസാനത്തെ സോൺ ..ആയുധം വെച്ചിട്ടുള്ള കളിയല്ലേ മോനെ ??”
“പടച്ചോനെ…ഈ പ്രായത്തിൽ പബ്‌ജിയ ??” കളിക്കാൻ കൊതിച്ചു കളി കാണാൻ പോലും പറ്റാതെ നിരാശനായി സിറാജ് അവിടെ നിന്നും തിരിച്ചു .
‘ കൊതിച്ചിട്ടും കിട്ടാത്ത കളി , മനസ്സിന്റെ വിങ്ങലാണ് ‘ – മിയ ഖലീഫ
***********************************************************************
