വളഞ്ഞ വഴികൾ 25

Valanja Vazhikal Part 25

---

പണ്ട് എന്റെ ഒപ്പം ഇറങ്ങി വന്നാ പെണ്ണ് അല്ലാ ഗായത്രി. ഞാൻ എന്നാ ഒരു ആൻ അവളുടെ പുറകിൽ ഉണ്ടെന്ന് ഉള്ള ശക്തി അവൾക് വന്നു എന്ന് ഇപ്പൊ അവളെ വിളികുമ്പോൾ തന്നെ അറിയാം.

എല്ലാം വെട്ടി തുറന്ന് പറയുന്ന ഒരു ഭാര്യ പോലെ ആയി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

“നീ ഉറങ്ങില്ലെടി.”

“ആഹാ ഇങ്ങ്ങോട്ട് വിളിച്ചിട്ട് ഉറങ്ങില്ലെന്നോ.

ഡോ… ഈ പോക്കിരിയെ ഉറക്കാൻ കുറച്ച് മല്ല. പകൽ മുഴുവൻ ഉറക്കവും രാത്രി എന്റെ ഉറക്കം കളയാലും ആണ് ഈ പോക്കിരി കുഞ്ഞിന്റെ പരുപാടി.

അതൊക്കെ പോട്ടെ..

എപ്പോ എത്തി വീട്ടിൽ.”

“കുറച്ച് നേരം ആയി.. എലിസബത്തിനെ കൊണ്ട് വിട്ടേച് തിരിച്ചു വീട്ടിലേക് നടക്കുവാ.”

“എന്നിട്ട് എന്താടാ വീട്ടിൽ എത്തി എന്ന് പറഞ്ഞു വിളിക്കാതെ.”

“സോറി..

വന്നപ്പോൾ കുറച്ച് തിരക്ക് ആയ്യി പോയി.

അതല്ലേ ഇപ്പൊ വിളിക്കുന്നെ.”

“ഉം…”

“അല്ലാ നിനക്ക് പകൽ എന്നാ പരുപാടി… ആ കുഞ്ഞു ഉറങ്ങുമ്പോൾ അവന്റെ ഒപ്പം അങ്ങ് ഉറങ്ങിക്കൂടെ.”

“ഡാ വീട്ടിൽ ഇരികുമ്പോ ബോർ അടിക്കുവാ..

എന്തെങ്കിലും വഴി ഉണ്ടോ?”

“നോക്കാം.”

“അല്ലാ നിന്റെ ഒപ്പം ആയ്യിരുന്നേൽ നേരം പോയേനെ.”

“പോടീ.” അവൾ ചിരിച്ചിട്ട്.

“ഇന്ന് നിന്റെയും ജൂലിയുടെയും ഫസ്റ്റ് നൈറ്റ്‌ ആണോ?”

“ഏ..”

“ഏ….. എന്നല്ല.

ഇവിടുന്ന് രണ്ടാളും ഇറങ്ങിയത് അത് പറഞ്ഞോണ്ട..”

എന്ന് പറഞ്ഞു ഗായത്രി ചിരിച്ചു ഫോണിലൂടെ.

“ചെടാ… അവളെ കൊണ്ട് തോറ്റല്ലോ.”

“മോനെ ഇതിന് ഒക്കെ ഭാഗ്യം വേണം….

എന്നാ ശെരി ഞാൻ വെക്കുവാട്ടോടാ..

കുഞ്ഞിന് ഉറക്കം വരുന്നു ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.

നാളെ വിളിക്കട്ടോ.”

“ഡീ നാളെ ഞാനും ദീപ്തിയും വരുന്നുണ്ട്.”

“ഹാം.”

“എന്നാ ശെരി ഗുഡ് നൈറ്റ്‌.”

“ഗുഡ് നൈറ്റ്‌ അജു.”