അനന്തു ബുള്ളറ്റിൽ കേറിയിരുന്നു കിക്കർ ചവിട്ടി ഓണാക്കി.
ഖഡ്………ഖഡ്……….. ഖഡ്……….. ഖഡ്
ആക്‌സിലേറ്റർ തിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അരുണിമയെ നോക്കി.
അവൾ പയ്യെ അവന് പുറകിൽ കേറിയിരുന്നു.
അവൾ കേറിയതും അനന്തു ബുള്ളറ്റ് ഓടിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.
അനന്തു ഓർക്കുകയായിരുന്നു.
ആദ്യമായി അവളെ കണ്ടു മുട്ടാൻ ഇട വരുത്തിയ ആ ആക്‌സിഡന്റ്.
പിന്നെ അവളെ ആദ്യമായി വണ്ടിയിൽ കേറ്റിയതും ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടു പോയി ഡോക്ടറിനെ കണ്ടതുമൊക്കെ.
അനന്തു ഓരോ ഓർമകളും അയവിറക്കിക്കൊണ്ട് വണ്ടി ഓടിച്ചു.
പതിവിന് വിപരീതമായി ഇന്ന് അനന്തു സൈലന്റ് ആയി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു അവൾക്കും എന്തോ വിഷമം തോന്നി.
എന്തുപറ്റി? എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ?
അരുണിമ അവന്റെ കാതിലേക്ക് ചുണ്ടുകൾ എത്തിച്ചു കൊണ്ടു ചോദിച്ചു.
ഹേയ്…… ഒന്നൂല്ല…… വെറുതെ
എന്നാലും പറ…… എന്തുപറ്റി?
എന്തേ ഇപ്പൊ ജോലിക്ക് പോകാൻ?
അനന്തുവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അരുണിമയ്ക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്.
എനിക്ക് ജോലി ചെയ്യണം ആനന്തൂ…… പിന്നെ സമ്പാദിക്കണം…….. വീട്ടുകാരെ പൊന്നു പോലെ നോക്കണം……. പിന്നെ എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഡ്രീം…… യൂറോപ്പ്……. അവിടെ സെറ്റിൽ ആവണം……. ഫാമിലിയായി ജീവിക്കണം
അരുണിമയുടെ ആഗ്രഹങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും ഒക്കെ നേരിൽ കേട്ടറിഞ്ഞ അനന്തുവിൽ നിന്നും ഒരു നെടുവീർപ്പുണ്ടായി.
ഇവളെയൊക്കെ ഞാൻ എങ്ങനെ വളച്ചെടുക്കും?
അനന്തു നിരാശയോടെ ബുള്ളറ്റ് ഓടിച്ചു.
10 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞതും അവർ ദേവൻ മെമ്മോറിയൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി.
പാർക്കിംഗിൽ ബുള്ളറ്റ് നിർത്തിയ ശേഷം അനന്തു അവളോട് ഇറങ്ങുവാൻ പറഞ്ഞൂ.
അരുണിമ പയ്യെ ബുള്ളറ്റിൽ നിന്നുമിറങ്ങി.
ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെ കാണും…… പോയി ബലരാമൻ അങ്ങുന്നിനെ കണ്ടിട്ട് വായോ
അനന്തു അവളോട് പറഞ്ഞിട്ട് ഹോസ്പിറ്റലിന് പുറത്തെ ചായക്കടയിലേക്ക് നടന്നു.
അനന്തുവിനെ നോക്കി നിന്ന ശേഷം ഒരു നിശ്വാസത്തോടെ അവൾ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പോയി.
ഏകദേശം അര മണിക്കൂറ് കഴിഞ്ഞ് ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ ഫ്രണ്ടിലൂടെ അരുണിമ നടന്നു വരുന്നത് അനന്തു കണ്ടു.
അവൻ ആ ചായ കടയിൽ നിന്നും ഒരു ചൂട് ചായ കുടിക്കുവായിരുന്നു.
അവളെ കണ്ടതും അവൻ വിസിൽ അടിച്ചു.
അതു കേട്ട അരുണിമ ചുറ്റും നോക്കി.
