പക്ഷെ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, നമ്മൾ മൂന്ന് പേരും മാത്രമുള്ളപ്പോൾ, അങ്ങേരെ അച്ചായാന്നു വിളിക്കണമെന്ന്, അല്ല,, അച്ചായാന്ന് മാത്രേ വിളിക്കാവൂന്ന്!
അന്ന് രാത്രി, ഏകദേശം ഒരു മണിക്ക് ശേഷം, നമ്മൾ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങുമ്പോൾ, ഞാൻ ജോയെ കൊന്നില്ലന്നേ ഉള്ളൂ,,,
നമ്മൾ തമ്മിൽ സമാനമായ തർക്കങ്ങൾ മുമ്പും ഇണ്ടായിട്ടുണ്ട്,പക്ഷെ അതൊക്കെ ഇതിനെ അപേക്ഷിച്ചു ഇത്തിരി ചെറുതായിരുന്നു, ഉദാഹരണത്തിന്; അയാൾ മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പിൽ വെച്ച് ‘ജോ’ നോക്കി നില്കുമ്പോ തന്നെ എൻ്റെ സൗന്ദര്യത്തെ പുകയ്ത്തുക, എൻ്റെ ഡ്രസ്സിങ്ങിനെ പറ്റി അഭിപ്രായം പറയുക, ചിലപ്പോഴൊക്കെ എന്നെ പുതിയ അധിതികൾക്കു പരിചയപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, എൻ്റെ അരയിൽ കൈ ചുറ്റി ‘ഞാൻ’ അയാളുടെ ഭാര്യ ആണെന്ന കണക്കെ എന്നെ അയാളുടെ ശരീരത്തോട് ചേർത്ത് നിർത്തി സംസാരിക്കുക!
ഇങ്ങനെയുള്ള ഓരോ സംഭവങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോഴും, ഞാൻ ‘ജോ’യെ വഴക്കു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, പക്ഷെ ഞാൻ ഇങ്ങനെ ദേഷ്യപ്പെട്ടു സംസാരിക്കുമ്പോൾ ‘ജോ’ ഒരുതരം നിസ്സഹായൻറ്റെ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു നാണക്കേടിൻറ്റെ മുഖഭാവത്തോടെ എല്ലാം വെറുതെ കേട്ടു നില്കും, ഒടുക്കം എന്നോട് മാപ്പു പറയും, പിന്നെ കുറച്ചു ദിവസത്തെ പിണക്കത്തിന് ശേഷം വീണ്ടും നമ്മൾ പഴയതു പോലെ ആകും!
പക്ഷെ, ഇന്നത്തെ കാര്യം കുറച്ചു ഓവർ ആയതു കൊണ്ട്, ഞാൻ പതിവിലും ദേഷ്യത്തിൽ ആയിരുന്നു! വീടെത്തുന്നത് വരെ ഞാൻ ജോയെ വഴക്കു പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു!!
“നിങ്ങൾ കണ്ടില്ലേ മനുഷ്യാ,, ഇന്ന് അയാൾ ഏതു അറ്റം വരെ പോയി എന്ന്?? എന്നിട്ടു നിങ്ങൾ ഒരു നാണവും ഇല്ലാതെ അവിടെ ഇളിച്ചു കൊണ്ട് നിക്കുന്നു,, മതി,, ഇന്നത്തോടെ മതിയാക്കിയേര് അയാളുമൊത്തുള്ള ജോലിയും,അയാളുടെ കമ്പനിയും,,”
ജോ: സോറി മോളെ,, ശരിയാണ്,, അയാൾ ചെയ്തത് തീരെ ശരിയായില്ല, എനിക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല, പക്ഷെ നിനക്ക് അറിയാലോ? എനിക്ക് സാറിനോട് ഒന്നും കയർത്തു പറയാൻ സാധിക്കില്ല, പിന്നെ നല്ലൊരു ‘ദിവസം’ നമ്മളായിട്ട് ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടക്കണ്ടാന്നു കരുതി!
ഓഹ്,, ഇതിലും വലുത് ഇനി എന്ത് ഉണ്ടാകാൻ,, നിങ്ങടെ ഭാഗ്യം, അവിടെ അപ്പൊ വേറെ ആരും ഇല്ലാതിരുന്നതു,മറ്റാരെങ്കിലും കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ??
പക്ഷെ എൻ്റെ ആ ചോദ്യത്തിനുള്ള ജോയുടെ മറുപടിയാണ് എന്നെ കൂടുതൽ ചൊടിപ്പിച്ചത്,,,
