എല്ലാ ദിവസവും ‘ജോ’ എന്നെ അനുനയിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമെങ്കിലും, ഞാൻ നല്ല വാശിയിൽ ആയിരുന്നു, ഇതിൽ ‘ജോ’നു വരുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടു എന്തെന്നാൽ, അത്രയും ദിവസത്തേക്ക് ‘ഞാൻ’ നോ എൻട്രി പ്രഖ്യാപിക്കും എന്നുള്ളതാണ് (ഐ മീൻ, നോ കളി).
അങ്ങനെ ഏതാണ്ട് ഒരു ആഴ്ച ആയപ്പോൾ ‘ജോ’ എന്നോട് അല്പം കാര്യ ഗൗരവത്തോടെ സംസാരിച്ചു!
“നോക്കു സാറ,, ഇനിയും എനിക്ക് ഇങ്ങനെ തുടരാൻ പറ്റില്ല, പ്ളീസ്,, നിൻറ്റെ ഈ സമരം ഒന്ന് അവസാനിപ്പിക്ക്, നിനക്ക് തോമസ് സാറിന്റെ സ്വഭാവം ശരിക്കും ബുദ്ധിമുട്ടു ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് സംസാരിക്കാം,, പ്കഷെ നിനക്ക് കാര്യങ്ങൾ അറിയാലോ? നീ ഒന്നൂടെ ഒന്ന് ആലോചിച്ചിട്ട് പറ”!!
പക്ഷെ, അതിനു ഞാൻ ‘ജോ’നു കാര്യമായ മറുപടി ഒന്നും കൊടുത്തില്ല,,, പിന്നെ പോകപ്പോകെ നമ്മളുടെ പിണക്കങ്ങൾ മാറി ജീവിതം വീണ്ടും പഴയതു കണക്കെ സന്തോഷമുള്ളതായി മാറി!
ദേ,, ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ച ആ കാര്യമുണ്ടല്ലോ, ഞാൻ എന്തേ,, കാര്യമായ മറുപടിയൊന്നും കൊടുത്തില്ല എന്ന ചോദ്യം, അത് വളരെ പ്രസക്തമാണ് (എ വെരി ഗുഡ് കൊസ്റ്റ്യൻ)
അതിനു പലപല കാരണങ്ങൾ ഉണ്ട്, ഞാൻ ഓരോന്നായി വിവരിക്കാം, (ഉയർന്ന മുൻഗണനയുള്ള കാര്യങ്ങൾ, പട്ടികയിൽ മുഗൾ ഭാഗത്തായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു)
ഒന്ന്: ‘ജോ’യുടെ പ്രൊഫഷൻ!! ഇപ്പോ തന്നെ കമ്പനിയുടെ നല്ല ഒരു തസ്തികയിൽ ‘ജോ’ എത്തി നില്കുന്നു,, സ്വപ്‌നതുലമായ ശമ്പളവും,, ജീവിത സൗകര്യങ്ങളും,,
തൊഴിലിലുള്ള ആത്മാർത്ഥതയും,കഴിവും കാരണം, ഭാവിയിൽ ഒരു വി.പി (വൈസ് പ്രെസിഡെന്റ്) സ്ഥാനത്തു വരെ ‘ജോ’ എത്തിച്ചേരാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ സഹപ്രവർത്തകർ വരെ അസൂയയോടെ പറഞ്ഞു നടക്കുന്നു!
ഒരുപക്ഷെ, തോമസ് സാറിൻറെ എനിക്ക് നേരെയുള്ള കടന്നു കയറ്റങ്ങൾ ‘ജോ’ തടയാതെ ഇരിക്കുന്നതിന് ഇതും ഒരു കാരണമാകാം!!
‘ജോ’ തോമസ് സാറിനു മുമ്പിൽ അമിത ബഹുമാനത്തോടെ ആണ് നില്കുന്നതെങ്കിലും, ‘അച്ചായൻ’ തിരിച്ചു പെരുമാറുന്നത് വളരെ സൗഹൃദപരമായിട്ടായിരുന്നു, ശരിക്കു ഒരു സുഹൃത്തിൻറെ കണക്കെ!
എല്ലാത്തിലുമുപരി, ‘ജോ’യോടുള്ള വിശ്വാസം കാരണം, എന്തെങ്കിലും വലിയ ഡീലിനു ഒപ്പിടുന്ന നേരത്തു, അച്ചായന് അവിടെ ‘ജോ’യുടെ സാനിദ്യം നിർബന്ധമായിരുന്നു!
