ഇനിയെന്നാ കാണുക?” അവർ ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. ആ ചുണ്ടിലൊരു കുസൃതിച്ചിരി നിറഞ്ഞു. എന്റെ കവിളിൽ നുള്ളിക്കൊണ്ട് നബീസത്ത പറഞ്ഞു.
രണ്ട് കാര്യം… ഒന്ന് ഇതൊന്നും ഷിയാസ് അറിയാമ്പാടില്ല, നിങ്ങടെ ബന്ധത്തേം ബാധിക്കാൻ പാടില്ല, രണ്ട്… സ്വാതിയും ഷാഹിനയും തമ്മിലുള്ള കളിയുടെ വിഡിയോ ഇയ്യ് മറ്റേത് പോലെ നശിപ്പിച്ച് കളയണം…”
അത്രേയുള്ളോ…”
വേറെന്താ…?”
ഞാൻ വിചാരിച്ച് ഇനിയൊരിക്കലും ഷാഹിനയെ പണ്ണല്ലെന്നും പറയുവെന്ന്..”
അതില്ല.” അവരൊന്ന് നിർത്തി “ഇനി എന്തായാലും ഇല്ല.. ഇനിക്കിനി എന്താ അത് പറയാന്‍ അർഹത?.. ഈ രണ്ട് കാര്യങ്ങള്‍ മാത്രം ഇയ്യ് ശ്രദ്ധിച്ചാ മതി…. എന്നാൽ…”
എന്നാൽ?”
ഇനിക്കിനി കെട്ടിയോന്മാർ രണ്ടാണ്” അവരൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
ചുണ്ടിലൊരു മുത്തം തന്ന് അവരുടെ പുരയിലേക്ക് കേറുമ്പോൾ ഒന്നോർമ്മിപ്പിക്കാനും മറന്നില്ല.
വിനുമോനെ… ഇയ്യ് കഴിവുണ്ടേൽ എത്ര പേരെ വേണേലും പണ്ണിക്കോ… പക്ഷേ ബസ്സ്റ്റാന്‍ഡ് വെടികളെ പണ്ണുമ്പൊ ഒറയിടാതെ പണ്ണരുത്… എന്തൊക്കെ ദീനം കാണുമെന്ന് അറിയില്ല. ഇയ്യ് പണ്ണുന്ന മറ്റൊളോർടെ ജീവിതം കൂടി കോഞ്ഞാട്ടയാക്കരുത്…”
ഇല്ലിത്താ… ഞാൻ ഒറയിട്ടുതന്നാ പണ്ണിയെ….”
എങ്കി അനക്ക് കൊള്ളാം…” അതും പറഞ്ഞ് നബീസത്ത ഞാനിട്ട ഹെഡ്ലൈറ്റിന്റെ വെട്ടത്തിൽ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. അപ്പുറത്തെ തൊഴുത്തിൽ ഷാഹിന കാലത്ത് ചവിട്ടിച്ച ആടുകളിലൊന്ന് പൊളപ്പ് മാറാതെ അപ്പോഴും നിർത്താതെ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളെപ്പോലെ അതിനും ചെന പിടിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല. ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍ വണ്ടിയെടുത്തു.
