കാര്യമെടുത്താൽ ഞങ്ങൾക്കിത് ബാധകമല്ലല്ലോ. മിസ്സ് ഡിവോഴ്സി അല്ലേ? ഞാന്‍ സിംഗിളും…” ഞാൻ അവസാന അടവെടുത്തു.
“ പ്രേമമാണോ… അതോ…?” കളിയാക്കലിന്റെ ചുവ തോന്നുമെങ്കിലും പക്ഷേ മഞ്ജു മിസ്സ് കാര്യമായി തന്നെയാണ് ചോദിക്കുന്നത്.
“ സത്യം പറയാലോ എനിക്ക് റീനാ മിസ്സിനോട് കുറച്ചിഷ്ടമുണ്ട് മിസ്സേ… ആരാ മിസ്സിനെ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തത്!” അതും പറഞ്ഞ് ഞാനവരെ പ്രേമാർദ്ര മിഴികളോടെ നോക്കി. നാണം കൊണ്ട് ചുവക്കുമെന്ന് കരുതിയ ആ മുഖത്ത് പക്ഷേ തെളിച്ചമൊന്നും കണ്ടില്ല. പകരം വലിഞ്ഞുമുറുകുകയാണ് ചെയ്തത്. ഒരു കത്തി കിട്ടിയിരുന്നേൽ അവരെന്നെ അവിടിട്ട് കുത്തിയേനെ. അവരുടെ ദേഷ്യം കണ്ട് ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മഞ്ജു മിസ്സ് തുടർന്നു.
“ കുട്ടികൾക്ക് പ്രായത്തിന്റെ തിളപ്പിൽ എന്ത് വേണമെങ്കിലും കാട്ടാമെങ്കിലും ടീച്ചേഴ്സിന് അവരുടെ പ്രൊഫഷൻ വിശുദ്ധമാണ് വിനോദ്. അവർക്കൊരിക്കലും അപക്വമായ വികാരങ്ങളും ഫാന്റസികളും കൊണ്ട് അതിന് കളങ്കമേല്പിക്കാൻ കഴിയില്ല, അതും പ്രായം പോലും നോക്കാതെ…” മഞ്ജു മിസ്സിന്റെ സ്വരത്തില്‍ വാത്സല്യം തുടിച്ചുനിന്നു. ഞാനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.. തല താഴ്ത്തിനിന്നു. അവർക്കും അത് കണ്ട് എന്തോ വിഷമം പോലെ.
“ വിനോദ് ചെല്ല്.. ക്ലാസിന് ടൈമായില്ലേ… പേടിക്കേണ്ടാട്ടോ.. റീന ഇതൊക്കെ എന്നോട് മാത്രേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. വേറാരും അറിയില്ല. ആരോടും പറയണ്ടെന്നും മിസ്സ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഒക്കെ പ്രായത്തിന്റെ ഓരോ തോന്നലായി കണ്ടാ മതി… കേട്ടോ….”
ഇവര് ഹിസ്റ്ററി തന്നെയാണോ എടുക്കുന്നേ? സന്മാർഗ്ഗക്ലാസ് ആയിരുന്നല്ലോ ബെസ്റ്റ്. ഞാൻ തലയും ചൊറിഞ്ഞോണ്ട് തിരിച്ചുനടന്നു.
“ എന്തായെടാ…?” ലൈബ്രറിയിൽ എത്തിയയുടൻ സ്വാതി ചോദിച്ചു.
“ എന്താവാൻ?! ആ നന്മമരവും കൂടെയാണ്ടാരുന്നെടി…”
“ ആര്… മഞ്ജു മിസ്സോ?”
“ ആ.. അവരു തന്നെ… ഉപദേശിച്ച് ഒരു വഴിക്കാക്കി…”
“ എന്റമ്മേ… കൊഴപ്പായോ? ഞാന്‍ കഷ്ടപ്പെട്ട് വളച്ച കുണ്ണയെ നിവർത്തിയോ പെണ്ണുമ്പിള്ള?”
“ നിവർത്തിയ കുണ്ണയെ ചുരുക്കിയെന്ന് പറ!” ഞാൻ ചിരിച്ചു.
“ പോടാ അവിടുന്ന്… നീയാരാ മോൻ! പണ്ട് കളി ചോദിച്ചേന് ജെസ്സി നിന്നെ കുറേക്കാലം കരിസ്മാറ്റിക്ക് ധ്യാനം കൂടാൻ കൊണ്ടുനടന്നതല്ലേ? അന്ന് ദൈവവഴിയിലേക്ക് വരാഞ്ഞവനാ ഇനി…”
“ അപ്പൊ അറിയാം… ഡീ… പിന്നേ… ഈ മഞ്ജു മിസ്സിനെപ്പറ്റി എന്താ അഭിപ്രായം?!”
“ എന്തഭിപ്രായം…?” അവൾ പുരികമുയർത്തി.
“ അവരെങ്ങനാ ചരക്കാണോ?”
“ ച്ഛീ പോടാ…”
“ ഇന്നാദ്യമായി അവർടെ വയറ് കണ്ടെടി! ഹൊ നല്ല ആറ്റൻ വയറ്… പുക്കിള് കണ്ടാൽ തന്നെ അതിലോട്ട് അടിച്ചൊഴിക്കാൻ തോന്നും. അവരെ ഓർത്തോണ്ട് ഇന്നെനിക്ക് രണ്ട് വാണം വിടണം. എങ്കിലേ എന്റെ പക അടങ്ങൂ..” ഞാൻ പല്ല് ഞെരിച്ചു. മുഷ്ടി ചുരുട്ടി മേശയിൽ അടിച്ചു.
“ സൈലന്‍സ്!” കൗണ്ടറിലിരുന്ന് ഹേമേച്ചി വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.
The Author
