VishuKonna Pole Poothulanjaval

 

വിഷു അടുക്കുംതോറും എന്റെ മനസ്സ് മുഴുവനും  എന്റെ നാട് ആയിരുന്നു

 

എന്താ മക്കളെ അമ്മക്ക് ഇപ്പോൾ വല്ലാത്ത  പരിഭവം നമ്മോട്

അത് പിന്നെ അച്ഛാ അമ്മക്ക് നാട്ടിൽ പോകുന്നതിന്റെയാ

ആണോ……….

ഒന്ന് പൊടി ചിണുങ്ങാതെ………..

പോയി വല്ലതും കഴിക്കാൻ നോക്ക് , മാളു മക്കളെ നോക്കി ഗർവിച്ചു……….

 

സ്കൂൾ ബസ്സ്  ഇപ്പോൾ വരും …………

അമ്മേടെ പറച്ചിൽ കേട്ടാൽ തോന്നും ബസ്സ്  ഇന്ന് ആദ്യമായിട്ട്  ആണ്  വരുന്നത് എന്ന് ………

ദേ തർക്കുത്തരം പറഞ്ഞാൽ ഉണ്ടല്ലോ……….

ഒറ്റ  വീക്ക് തരും ഞാൻ ………..

നീ എന്തിനാ മാളു ആ പിള്ളേരോട്  വഴക്കു കൂടാൻ പോകുന്നത്………

ഓ ഇപ്പോൾ അച്ഛനും മക്കളും ഒറ്റ  കെട്ടല്ലെ………

ഞാൻ  മാളവിക എന്ന മാളു ……….

 

എങ്ങനെയെങ്കിലും വിഷു അടുത്താൽ മതി

എന്റെ നാട്, അമ്മയുടെ തറവാട്

ഗൃഹാതുരതത്തിന്റെ   നനുത്ത,

തൂവൽ സ്പർശം പോലെ, കുറെ ഓർമ്മകൾ –

കുളവും, കാവും,

മന്ദാരങ്ങൾ പൂത്തു നിൽക്കുന്ന തൊടിയും

പിന്നെ  എന്റെ മാമനും എന്നെ കാണുമ്പോൾ ആരും കാണാതെ ആരും കേൾക്കാതെ മാമൻ പറയും  എന്റെ ചെവിയിൽ

 

, എന്റെ കാന്താരി മുലക്കുട്ടി മാളു  എന്ന്………

ആ വിളി കേൾക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് തുടിക്കും

“……….പെണ്ണങ്ങുതടി വച്ചാലോ……………”

വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം വീണ്ടും ആ നാട്ടിൻപുറത്തെത്തിയ സന്തോഷത്തിൽ, ടാക്സിയിൽ നിന്നിറങ്ങി, വീടിന്റെ പടിക്കെട്ടുകൾ ചാടിക്കയറി,  മാളവികയോട്

അമ്മായി പറഞ്ഞു

“…ഒന്ന് …….പോ അമ്മായി… അയ്യേ!!…. “