എന്‍റെ മുഖത്ത് നിന്നും മാറിയില്ല.
രണ്ട് നിമിഷങ്ങള്‍ കൂടി അങ്ങനെ നിന്ന് ഞാന്‍ കബോഡില്‍ നിന്നും ഒരു ടവ്വല്‍ എടുത്ത് മമ്മിയ്ക്ക് കൊടുത്തു.
“ഉം?”
മമ്മി ചോദ്യരൂപത്തില്‍ എന്നെ നോക്കി.
“തൂത്ത് കളയാന്‍…”
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
“വേണ്ട…”
മമ്മി കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു.
“അത് അവിടെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ..നടക്കുമ്പഴും ഇരിക്കുമ്പഴും എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുമ്പഴും എനിക്ക് അത് അവിടെ ഉണ്ടെന്നുള്ള ഒരു ഫീല്‍ വേണം…”
“മമ്മി ഓള്‍റെഡി പ്രഗ്നനന്‍റ്റ് അല്ലാരുന്നേല്‍ ഇപ്പം പ്രഗ്നനന്‍റ്റ് ആകുവാരുന്നു അല്ലെ?”
ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
അപ്പോള്‍ മമ്മി കണ്ണുകളില്‍ എരിയുന്ന പ്രണയത്തോടെ എന്നെ നോക്കി.
അടുത്ത നിമിഷം എന്‍റെ ചുണ്ടില്‍ ഒന്നമര്‍ത്തിയുമ്മ വെച്ചിട്ട് എന്‍റെ നേരെ നോക്കി.
“ഇപ്പം പൊക്കോ, തോമാച്ചന്‍ ഏത് നേരവും ഏക്കാന്‍ ചാന്‍സ് ഉണ്ട്…”
പിന്നെയും ഒരാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞു.
അര്‍ദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു ഏകദേശം.
മമ്മിയും തോമാച്ചനും അവരുടെ ബെഡ്റൂമിലാണ്.
തോമാച്ചന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള കൂര്‍ക്കംവലി എനിക്ക് കേള്‍ക്കാം.
ഞാന്‍ ഭാവി കാര്യങ്ങള്‍ ഒക്കെ ചുമ്മാ ഒന്നോര്‍ത്തു.
മമ്മിയെക്കൂടാതെ വേറെ ഒരു പെണ്ണ് ഇനി എന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ ഉണ്ടാകാന്‍ സാധ്യതയുണ്ടോ?
മമ്മിയെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന എന്തും എപ്പോഴും നല്‍കാന്‍ സന്നദ്ധതയുള്ള വേറെ ഒരു പെണ്ണ് ലോകത്ത് ഉണ്ടാവുമോ?
എനിക്ക് ഈ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കൊന്നും ഉത്തരം കിട്ടിയില്ല.
അപ്പോള്‍ ഒരു കാര്യമെനിക്ക് ഉറപ്പായി.
എനിക്ക് മമ്മിയോട് കാമമല്ല.
അല്ലെങ്കില്‍ കാമം മാത്രമല്ല.
അഗാധ പ്രണയവുമാണ്…
