മമ്മി ഡോക്റ്ററോട് പറഞ്ഞു.
“കുഞ്ഞിനെ കാണാനുള്ള ക്ഷമയൊക്കെ തീര്‍ന്നു ഡോക്റ്റര്‍..ഇവനും അനീത്തിയെ കാണന്‍ എന്തോരം കൊതിച്ചിരിക്കുകയാണേന്നോ!”
ക്രീം തേച്ച വയറില്‍ ഡോക്റ്റര്‍ സോണിക് ടൂള്‍സ് കൊണ്ട് പരിശോധന തുടങ്ങി.
അല്‍പ്പം കഴിഞ്ഞ് അയാള്‍ മമ്മിയെ പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി.
“ഈ ഏജില്‍ സാധാരണ കൊമ്പ്ളിക്കേഷനൊക്കെ നാച്ചുറല്‍ ആണ്..ബട്ട് നിങ്ങടെ കേസില്‍ ഒരു കുഴപ്പോള്‍ ഇല്ല…സോണിക് റിസള്‍ട്ടില്‍ നിങ്ങള് ഭര്‍ത്താവിന്‍റെ കൂടെ ഒരുപാട് ടൈം ചിലവഴിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് കണ്ടു…”
അത് പറഞ്ഞ് ഡോക്റ്റര്‍ മമ്മിയെ കണ്ണിറുക്കിക്കാണിച്ചു.
മമ്മി ലജ്ജയോടെ ഡോക്റ്ററെ നോക്കി.
എനിക്ക് അല്‍പ്പം കഴിഞ്ഞാണ് ഡോക്റ്റര്‍ പറഞ്ഞ കാര്യത്തിന്‍റെ അര്‍ഥം മനസ്സിലായത്.
മുമ്പിലെ സോണില്‍ മോണിട്ടറില്‍ ബ്ലാക്ക് ആന്‍ഡ് വൈറ്റില്‍ കുഞ്ഞിന്റെ ഇമേജും എക്കോ ശബ്ദവും കേട്ടു.
“മമ്മീ!”
ഞാന്‍ അദ്ഭുതത്തോടെ മമ്മിയുടെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു.
“ഇതാണോ കുഞ്ഞുവാവ? ഇപ്പം കേട്ടതാണോ വാവേടെ ശബ്ദം?”
ഡോക്റ്റര്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ തലകുലുക്കി.
മമ്മി കയ്യെത്തിച്ച് എന്‍റെ തലമുടിയില്‍ തഴുകി.
അര മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ ഞങ്ങള്‍ പാര്‍ക്കിലെത്തി.
നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ ഇടമായിരുന്നു അത്.
ഇളം കാറ്റ് നിറഞ്ഞ, ബോഗൈന്‍വില്ലകള്‍ മതില്‍ തീര്‍ത്ത ഒരു കോണില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഇരുന്നു.
“ആ ടവ്വല്‍ വിരിച്ചേ മോനെ. പുല്‍പ്പുറത്ത്…”
കാര്‍പ്പെറ്റ് പോലെ വെട്ടിയോരുക്കിയ പുല്‍പ്പുറം ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് മമ്മി പറഞ്ഞു.
ബാതിംഗ്ടവ്വല്‍ പോലെ വലിപ്പമുള്ള, കട്ടിയുമുള്ള ഒരു തുണി ഞാന്‍ പുല്ലില്‍ വിരിച്ചു.
