പക്ഷെ സര്‍, അധ്വാനിച്ചാണ് എന്റെയമ്മ എന്നെ വളര്‍ത്തിയത്. നല്ല പ്രായത്തില്‍ അച്ഛന്‍ മരിച്ചിട്ടും അമ്മ മറ്റൊരാളുടെ പിന്നാലെ പോയില്ല. പ്രേമവിവാഹം കഴിച്ചതിന്റെ പേരില്‍ സ്വന്തം വീട്ടുകാര്‍ ഉപേക്ഷിച്ച അമ്മ വാടകവീട്ടില്‍ താമസിച്ച് ജോലി ചെയ്തെന്നെ വളര്‍ത്തി. ഞാനൊരു എഞ്ചിനീയറിംഗ് ഗ്രാജ്വേറ്റ് ആണ്. ഇന്നെനിക്ക് ചെറിയൊരു ജോലിയുമുണ്ട്. നാടുവിട്ടുപോയാല്‍ ഇതിലും നല്ല ജോലി ലഭിക്കും. പക്ഷെ അങ്ങനെ ഞാന്‍ പോയാല്‍ എന്റെയമ്മ തനിച്ചാകും. ആ ഒരൊറ്റ കാരണം കൊണ്ട് ഞാന്‍ പുറത്തേക്ക് പോയില്ല. പ്രായമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഈ സമയത്താണ് എന്റെ സാന്നിധ്യം ആവശ്യമുള്ളത്. ആറക്ക ശമ്പളം ഒരു ഗള്‍ഫ് രാജ്യത്ത് നിന്നും ഓഫര്‍ വന്നിട്ടും ഞാനത് വേണ്ടെന്നു വച്ചവനാണ്. ഞാനിവിടെത്തന്നെ ജീവിക്കും. പടപൊരുതി ജീവിക്കാനുള്ള ധൈര്യം എന്റെ അമ്മയില്‍ നിന്നുമെനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ഞാനിത്രയും സാറിനോട് പറഞ്ഞത്, ഒരു ഭ്രമത്തിന്റെ പേരില്‍ എനിക്കുണ്ടായ ഇഷ്ടമല്ല പാറുവിനോടുള്ളത് എന്ന് വ്യക്തമാക്കാനാണ്. ജീവിതമെന്താണെന്ന് എനിക്കറിയാം സര്‍. പൂമെത്തയില്‍ കിടന്ന് വളര്‍ന്നവനല്ല ഞാന്‍” സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും ഒടുവില്‍ അവന്റെ കണ്ണുകള്‍ നനയുകതന്നെ ചെയ്തു.
“ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹം വെറും പ്രണയമല്ല. അത് എങ്ങനെയാണ് സാറിനോട് പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് എന്നെനിക്കറിയില്ല. പക്ഷെ ഞാനൊന്നു പറയാം സര്‍; പാറു വേറെ ആരെയെങ്കിലും വിവാഹം ചെയ്യാന്‍ ആശിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍, അവളെ ഞാന്‍ എതിര്‍ക്കില്ല; കാരണം സാറിനെപ്പോലെതന്നെ എനിക്കും പ്രധാനം അവളുടെ സന്തോഷം തന്നെയാണ്. ഞാനിത് എന്റെ ഹൃദയത്തില്‍നിന്നും പറയുന്ന സത്യമാണ്. സ്വാര്‍ഥതയല്ല എനിക്കവളോടുള്ള സ്നേഹം. എങ്കിലും ഞാന്‍ ഈ ജന്മത്തില്‍ എന്റെ മനസ്സുകൊണ്ട് വരിച്ചത്‌ അവളെയാണ്. അവളെ മാത്രമേ ഞാന്‍ എന്റെ ഭാര്യയാക്കൂ. അതിനു ഭാഗ്യമുണ്ടായില്ലെങ്കില്‍ അതെന്റെ വിധിയായി കാണാന്‍ എനിക്ക് പ്രയാസമില്ല. സാറ് അവള്‍ക്ക് സന്തോഷം മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്ന നല്ലൊരു അച്ഛനാണ്. അതുകൊണ്ട് സാറിന്റെ സന്മനസ്സുപോലെ അവള്‍ക്ക് നല്ലതേ വരൂ”
പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തി പ്രിന്‍സ് എഴുന്നേറ്റു. നിറഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍ തുടച്ച് പുഞ്ചിരിച്ചിട്ട് അവന്‍ നായരെ നോക്കി കൈകള്‍ കൂപ്പി.
“താങ്ക് യൂ സര്‍. എന്നെ കേള്‍ക്കാന്‍ കാണിച്ച സന്മനസ്സിന്”
പറഞ്ഞിട്ട് അവന്‍ പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
അപ്പുറത്ത് പാര്‍വ്വതി അച്ഛന്റെ മറുപടിക്കായി കാതോര്‍ത്തു; പക്ഷെ ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. ജാലകക്കമ്പികളുടെ ഇടയിലൂടെ തകര്‍ന്ന മനസ്സോടെ അവള്‍ നോക്കി. പഴയ സൈക്കിളില്‍ ചവിട്ടി അകന്നുപോകുന്ന പ്രിന്‍സ്. എങ്ങലടിച്ചുകൊണ്ട് അവള്‍ ജനലഴികളില്‍ മുഖം അമര്‍ത്തി. തന്റെ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും എന്നേക്കുമായി അവന്‍ പോകുകയാണോ? ശരീരവും മനസ്സും തളര്‍ന്ന്, സകലവും നഷ്ടപ്പെട്ടവളെപ്പോലെ ചേതനയറ്റ് അവളങ്ങനെ നിന്നു; ഏറെനേരം.
തോളില്‍ മൃദുവായ ഒരു കരസ്പര്‍ശം അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോള്‍ പാര്‍വ്വതി ജനലഴികളില്‍ നിന്നും മുഖമുയര്‍ത്തി തിരിഞ്ഞുനോക്കി; അച്ഛന്‍.
“മോള് കരഞ്ഞോ?” അവളെ തനിക്കഭിമുഖമായി തിരിച്ചുനിര്‍ത്തി പുഞ്ചിരിയോടെ അയാള്‍ ചോദിച്ചു. വിതുമ്പലോടെ അയാളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് അവള്‍ മുഖമമര്‍ത്തി.
“മോള്‍ക്ക് തെറ്റിയിട്ടില്ല. അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ഞാനും സരസ്വതിയും കൂടി ഏറെ വൈകാതെ പോകുന്നുണ്ട്” അവളുടെ ശിരസ്സില്‍ തലോടിക്കൊണ്ട് അയാള്‍ പറഞ്ഞു.
