“എന്താടോ ഇത്ര വലിയ ആലോചന..വന്നപ്പോൾ മുതൽ ഒരു മിണ്ടാട്ടം ഇല്ലല്ലോ.”
അവൾ കൈയിലിരുന്ന കോഫി ടേബിളിൽ വച്ചു. എന്നിട്ട് എന്നെ തന്നെ ഒന്ന് നോക്കി.
“ഇന്നലെ വീട്ടിൽ പോയി വന്നതിനു ശേഷം ആണല്ലോ നീ എങ്ങനെ.. വീട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും പ്രോബ്ലം ഉണ്ടോ?”
അവളുടെ പതിഞ്ഞ സ്വരം എന്റെ കാതിൽ പതിച്ചു.
“ഇന്നലെ എന്റെ പെണ്ണ് കാണൽ ആയിരുന്നു.”
എന്റെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു ഞെട്ടൽ ഉണ്ടാകാതിരുന്നില്ല. ശബ്ദത്തിൽ ഇടറൽ ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് അവളോട് ചോദിച്ചു.
“എന്നിട്ട് വീട്ടിൽ പോകുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ ഒരു സംഭവം ഉള്ളതായി എന്നോട് നീ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.”
“വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോഴാടാ ഞാനും അറിയുന്നത് തന്നെ.”
“എന്നിട്ട് ചെറുക്കനെ നിനക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?”
അത് ചോദിക്കുമ്പോഴും അവൾക്ക് ഇഷ്ട്ടപെട്ടു കാണില്ല എന്ന മറുപടി ലഭിക്കും എന്നൊരു പ്രത്യാശ എന്റെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു. ചെറുക്കന് ആരോഹിയെ ഇഷ്ട്ടപെടാതിരിക്കാനുള്ള ഒരു കാരണവും ഞാൻ കാണുന്നില്ലായിരുന്നു. ആര് കണ്ടാലും ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ ഇഷ്ട്ടപെട്ടുപോകും അവളെ.
“എനിക്കങ്ങനെ പ്രതേകിച്ച് ഇഷ്ടമോ ഇഷ്ടക്കേടോ തോന്നിയില്ല. കാണാൻ കൊള്ളാം, ആസ്‌ട്രേലിയയിൽ നല്ല ഹൈ സാലറിയുള്ള ജോലി. പപ്പക്കും മമ്മിക്കും ആ ബന്ധത്തിൽ നല്ല താല്പര്യം ഉണ്ട്. അവരുടെ ഇഷ്ട്ടം എന്താന്ന് വച്ചാൽ ചെയ്തുകൊള്ളാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞു.”
അത് കേട്ടപ്പോൾ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി പടർത്തുവാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ മനസിനുള്ളിൽ പ്രത്യാശയുടെ അവസാന കിരണങ്ങളും അസ്തമിച്ചിരിക്കുന്നത് പോലെ.
കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് കാലങ്ങളായി എന്റെ മനസ് എന്നോട് തന്നെ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു… ഡാ നിനക്കവളോട് സൗഹൃദത്തേക്കാളുപരി പ്രണയം കലർന്ന ഒരു സൗഹൃദം അല്ലെ ഉള്ളതെന്ന്.
ആരോഹി കല്യാണത്തെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞ ഈ ഒരു നിമിഷം എനിക്ക് മനസിലായി എനിക്കവളോട് സൗഹൃദത്തേക്കാളുപരി പ്രണയം ആയിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നതെന്ന്.
നീറുന്ന മനസോടെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“കല്യാണം ഉണ്ടെങ്കിൽ ഉടനെ തന്നെ കാണുമോ?”
