എന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി… അത്യുഗ്രൻ കളിയാണ് ഇപ്പോൾ നടന്നത്. ഇതിനേക്കാൾ മികച്ചതായി ഇനി എന്താണെന്ന് എനിക്കൊരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല. നീനയുടെ മൊബൈൽ മെസേജ് വരുന്ന ശബ്ദം കെട്ടു. നീന എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ഉമ്മ നൽകി… എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് കൂട്ടിപിടിച്ചു കണ്ണാടി ജനാവാതിലിലേക് തിരിച്ചു….
റൂമിനു ഏറ്റവും അറ്റത്തെ മൂലയിലെ സ്ലൈഡിങ് ഡോർ പതിയെ തുറന്നു വന്നു … ഡോറിന് പുറത്തു നിന്നും ഒരു കാൽ ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു… കയ്യിൽ ഒരു വലിയ രണ്ട് ബാഗുമായി ഒരു പുരുഷൻ കൂടി ആ റൂമിനകത്തേക്ക് കടന്നു വന്നു. ഞാൻ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അതേ
“വിവേക്”
വിവേക് കയ്യിലെ ബാഗുകൾ അവിടെയിട്ടു. സോഫയിരുന്ന ആഷി, വിവേകിനെ കണ്ടതും, നിനച്ചിരിക്കാത്ത സമയത്ത്, 2 വർഷത്തെ പ്രവാസം കഴിഞ്ഞു ലീവിന് വരുന്ന ഭർത്താവിനെ കണ്ടപോലെ ഓടിച്ചെന്നു അവന്റെ മടിയിലേക്ക് ചാടി കയറി. വിവേക് അവളെ ഇടുപ്പിൽ ഇരുത്തിക്കൊണ്ട് നടന്നു. .. ആഷി വിവേകിന്റെ ചുണ്ടുകൾ ചപ്പി കുടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു…
എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരായിരം മിന്നലുകൾ ഒന്നിച്ചു പാഞ്ഞു. വിവേകിനെ കണ്ടതും ആഷി ഇത്ര സന്തോഷവതിയായത്തിന്റെ കാരണം എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. തന്റെ കണവനെ സ്വീകരിക്കുമ്പോലെ വിവേകിനെ സ്വീകരിക്കാൻ ആഷിക്കു തോന്നിയത് എന്ത് കൊണ്ട്? വിവേകിന്റെ കയ്യിലെ വലിയ രണ്ട് ബാഗ് അതിലെന്താണ്?
ഒന്നുറപ്പിച്ചു
“കണ്മുന്നിൽ നടന്നതൊന്നും സാമ്പിൾ വെടികെട്ടു പോലും ആയിരുന്നില്ല. ഇനി നടക്കാൻ പോകുന്നതാണ് പൂരം സാക്ഷാൽ തൃശ്ശിവപേരൂർ പൂരം”
തുടരും
ഒരുപാട് സ്നേഹം
ഏറെ ഇഷ്ടം
ഫ്ലോക്കി കട്ടേക്കാട്
(The boat builder )
