“പോട്ടെ ജയാ…. ഇനി ഞങ്ങളില്ലേ നിനക്ക് കരയാതെ.”
അതും പറഞ്ഞ് അവനെ സമാധാനിപ്പിച്ച് സാരി മാറുവാൻ ദിവ്യ റൂമിലോട്ട് ചെന്നു.ജയ്പാലിന്റെ ഉള്ളിൽ അപ്പോഴും കാമം തിളച്ചുമറയുകയിരുന്നു.ദിവ്യ റൂമിന്റെ വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റി ഇട്ടതും ജയ്പാൽ പിന്നാലെ ചെന്ന് ദിവ്യയുടെ മകന് കഴിക്കാൻ പലഹാരം കൊടുത്ത് വീടിന്റ ഉമ്മറത്ത് ഇരുത്തി.രമേശ്‌ വരാൻ ഇനിയും വൈകുമെന്ന് അവന് അറിയാമായിരുന്നു അവൻ പതുക്കെ ദിവ്യ സാരി മാറുന്ന റൂമിലെ വാതില്ലിന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് നിന്ന് താക്കോൽ സുഷിരത്തിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി.അപ്പോഴേക്കും സാരീ തലപ്പ് ബ്ലൗസിന് മുകളിൽ നിന്ന് ഊരി എടുത്തിരുന്നു.താഴെ വയറിനെ സൂചി കുത്തി മറച്ചിരിക്കുന്ന സൂചികൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ചു മാറ്റുകയായിരുന്നു അപ്പോൾ ദിവ്യ.മുകളിൽ ടൈറ്റ് ബ്ലൗസ്സിൽ തള്ളി നിൽക്കുന്ന ബ്ലൗസിന് പുറത്തേക്ക് കാണുന്ന ദിവ്യയുടെ കൊഴുത്തമുലകൾ പൊതിഞ്ഞ വെളുത്ത ബ്രസീയറും പുറത്തേക്ക് കാണുന്ന മുലകളുടെ വെട്ടും അവൻ വെള്ളം ഇറക്കി നോക്കി ഇരുന്നു.സൂചികൾ അഴിച്ചു മാറ്റിയ ശേഷം സാരീ മുഴുവൻ അഴിച്ച് കിടക്കയിൽ ഇട്ടു.ഇപ്പോൾ ദിവ്യ ഒരു നീല കളർ ബ്ലൗസും അതേ കളറിലുള്ള അടിപാവാടയും ഇട്ട് നിൽക്കുന്നു.അപ്പോൾ ദിവ്യയുടെ നഗ്നമായ വയറും നല്ല വട്ടത്തിലുള്ള പൊക്കിൾ കുഴിയും അവൻ കണ്ടു.പെട്ടന്ന് ബ്ലൗസ് അഴിക്കാനായി കൈകൾ മുകളിലോട്ട് ചെന്നു.ഇതുവരെ കാണാത്ത ദിവ്യയുടെ ആ കൊഴുത്തു വെളുത്ത മുലകളെ താൻ കാണാൻ പോകുകയാണെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ ജയ്പാൽ സുഷിരത്തിലൂടെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.ദിവ്യ ആദ്യപടിയായി കൈ രണ്ടും ബലം പ്രയോഗിച്ച് ബ്ലൗസിന്റെ ഹൂക്കിൽ പിടുത്തമിട്ടു ആദ്യത്തെ ഹുക്ക് വിടുവിച്ചു.പുറത്തു ചാടാൻ വെബി നിൽക്കുന്ന ആ മത്തങ്ങാ വലുപ്പമുള്ള മുലയുടെ കാൽ ഭാഗം പുറത്തേക്ക് ചാടി.അടുത്ത ഹുക്ക് വിടുവിക്കാൻ ദിവ്യ കൈകൾ പിടുത്തമിട്ടതും.
“ജയ് മാമാ….. ജയ് മാമാ…”
ശബ്ദം കേട്ട് ജയ്പാൽ നോക്കിയതും കണ്ടത് അവരുടെ മകൻ തന്നെ അന്വേഷിച്ച് വരുന്നതാണ്.ദിവ്യയുടെ മുലകൾ കാണാൻ കഴിയാത്തതിന്റെ നിരാശയിൽ ജയ്പാൽ ആ വാതിക്കലിൽ നിന്ന് മാറി ആ കുട്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.അങ്ങനെ ആ ദിവസവും കടന്നു പോയി. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം രമേശിന്റെയും ദിവ്യയുടെയും സംസാരം അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഒളിഞ്ഞു കേൾക്കുകയായിരുന്നു ജയ്പാൽ.
