അമ്മാമ

Ammamma

“ടാ……നീയും വാടാ……” ലിസിയമ്മാമയുടെ അപേഷപോലെയുള്ള സ്വരം കേട്ട് അമ്മ വെളിയിലേക്കുവന്നു.(ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലൊക്കെ പൊതുവേ ക്രിസ്ത്യൻസിലെ സ്ത്രീകളെ അമ്മാമയെന്നാണ് വിളിക്കാറ്.)
“മോനൂടെ ചെല്ല് അമ്മാമയൊറ്റക്കല്ലേയുള്ളു…….” അമ്മ എന്നെ നിർബന്ധിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ വലിയൊരു എസ്റ്റേറ്റിൽ റീപ്ലാൻ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞ് റബ്ബർ തയ്യൊക്കെ ഏകദേശം അരക്കൊപ്പം ഉയരത്തിൽ വളർന്നതേയുള്ളു. അവിടെ പുല്ലറുക്കാനായി പോകുന്നതാണ് അമ്മാമ.

അച്ചായനും അമ്മാമയും ഒരുമിച്ചാണ് സാധാരണ വരാറ് പക്ഷേ മഴക്കാലം കഴിഞ്ഞാൽ ചെറുതോടുകളിലെ മണൽ വാരി വിൽക്കുന്നതാണ് അച്ചായൻ്റെ ജോലി. ഒരു വർഷം നല്ല വരുമാനമുള്ളതിനാൽ അച്ചായൻ മണൽ വാരാനായി പോയിരുന്നു. പണ്ട് ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ കാലത്തുള്ള കുടുബാസൂത്രണത്തിൽ പങ്കെടുത്ത അച്ചായന് മക്കളില്ലാത്തതിനാൽ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ എടുത്തു വളർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു ‘വിനിത’അതായിരുന്നു അവളുടെ പേര്. അച്ചായൻ്റെ ഫാമിലി നാട്ടിലെതന്നെ വലിയ കുടുംബമായിരുന്നു. പോലീസുകാരും ബിസിനസ്സുകാരുമൊക്കെ ഉൾപ്പെട്ട കുടുംബം.

കൊഴുത്തുരുണ്ട ചന്തിയും വലിയ മുലകളുമൊക്കെയുണ്ടെങ്കിലും നല്ല തല്ലുകിട്ടാൻ സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ അമ്മാമയെ നാട്ടിലെ ആണുങ്ങൾ കൊതിയോടെ നോക്കുന്നതല്ലാതെ മുട്ടാനൊന്നും മിനക്കെടാറില്ല.അച്ചായൻ വലിയ വിദ്യാഭ്യാസമൊക്കെയുള്ള ആളാണെങ്കിലും കഞ്ചാവും ചാരായമൊക്കെയായി ആളുകളിച്ച് നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഭാഗംകിട്ടിയ ഒരേക്കർ റബ്ബർ തോട്ടത്തിലെ വരുമാനമാണ് അവരുടെ ഉപജീവനമാർഗ്ഗം.ഒരു ദിവസം റബ്ബർതോട്ടത്തിൽ അമ്മാമ വിറകുപെറുക്കാനായി വന്നു. തോട്ടത്തിന് താഴെയുള്ള വയൽ മുഴുവൻ പണകോരി വാഴവച്ചിട്ടുണ്ട് അതുകഴിഞ്ഞ് ഒരു തോടും അതിനുശേഷമൊരു നടവഴിയും പത്തുപതിനഞ്ചേക്കർ റബ്ബർ തോട്ടമാണ് രാവിലെ വെട്ടുകാർ വന്നുപോയാൽ പിന്നെ ആരും ആ വഴി വരാറില്ല.അമ്മാമ കുറേശ്ശെ വിറക് പെറുക്കി പണയിലൂടെ നടന്ന് നടവഴിക്കരികിൽ കൊണ്ടുവന്ന് വയ്ക്കും ഒരുകെട്ട് വിറകാകുമ്പോൾ ഒരുമിച്ച് കെട്ടി വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാറാണ് പതിവ്.