അപ്പൂസ് കനോപ്പി

Appoos Kanopy

ശനി ആഴ്ചയിലെ പുലർകാലം…..അപ്പു കണ്ണ് തുറന്നു…ഹോസ്റ്റലിലെ അവസാന ദിവസം ആണ്…കൂടെ ഉള്ളവരെല്ലാം നേരത്തെ വെക്കേറ്റ് ചെയ്തു പോയി കഴിഞ്ഞു.  താൻ മാത്രം ബാക്കി… പോകാൻ തിടുക്കം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല … എല്ലാ ബാഗും ഫയൽസും കിട്ടി ബോധിക്കണം ആയിരുന്നു… തന്നെ 5 ഇൽ പഠിക്കുമ്പോ ബോര്ഡിങ്ങിൽ കൊണ്ടുവിട്ടതാണ് അച്ഛനും അമ്മയും … ഇപ്പൊ പ്ലസ്ടു  കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കൊല്ലത്തിൽ 3 തവണ ആണ് പരോൾ കിട്ടി വീട്ടിൽ പോവുക ഓണം, വിഷു പിന്നെ ക്രിസ്മസ് ….. ഇതിനിടെ ഫുട്ബോൾ കളിച്ചു കാലൊടിഞ്ഞു കിടന്നു ഒരു കൊല്ലം വേറെയും പോയി..

കൂടെ ഉള്ളവർ പ്ലസ്ടു കഴിയുമ്പോ 17 തികയുമ്പോൾ തനിക്കു ഇപ്പോൾ 18 .. അതുകൊണ്ടന്താ ലൈസൻസ് എടുത്തു കിട്ടി… കൂടെ ഉള്ളവന്റെ സാരഥി ആയി ബുള്ളറ്റും ഓടിച്ചു ഒരു 6 മാസം നടന്നു…

അപ്പുവിന്റെ മനസിൽ വീട്ടിലെത്താനുള്ള തിടുക്കം… എന്നാലും എങ്ങനെ താൻ ഇത്രയും കാലം പിടിച്ചു നിന്നു…

അവൻ എഴുന്നേറ്റു പ്രഭാതകർമങ്ങൾ നിർവഹിച്ചു നേരെ കാന്റീനിലേക്കു നടന്നു. തനിക്കായി മാത്രം ഉള്ള പാത്രം… ഇന്നുകൂടി …. അവൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു..ഇഡലി…..

ഡാ… മോനെ .. നീ ഇന്ന് പോകാലെ….

ആ വിളി അപ്പുവിന്റെ ചിന്തകൾക്കു ഭംഗം വരുത്തി… ഷംനത്ത….ക്യാന്റീനിലെ തന്റെ സ്ഥിരം കുറ്റി…. 35 വയസ്സുള്ള ഇത്താത്തകൊച്ചു… കെട്ടിയോൻ ഗൾഫിൽ കാശുവാരുമ്പോൾ ഇവൾ ഇവിടെ മക്കളെ പിഴിഞ്ഞ് കാശുണ്ടാകുന്നു…

തന്നെപ്പോലത്തെ കുറച്ചു മൂത്ത പിള്ളേരോട് മാത്രം അടുപ്പം വേറെ ഒന്നും അല്ല അവളുടെ കഴപ്പ് തീർക്കാൻ…

അപ്പു തല പൊക്കി ഷംനയെ നോക്കി ചിരിച്ചു..

അപ്പു: ആ ഇത്താ ഞാൻ പോകുവാ..

ഷംന: ഹാ അങ്ങനെ നീയും… നീ കഴിച്ചിട്ടു പൊയ്ക്കോ ഞാൻ വരാ ബാഗ് പാക് ചെയ്യാൻ…

അത് ആളെ പറ്റിക്കാനുള്ള വെറും വാക്ക്… വരുന്നത് ബാഗ് പാക് ചെയ്യാനല്ല പോകുന്നതിനു മുന്നേ തന്നെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കാനുള്ളതു ചെയ്യിപ്പിക്കാൻ…