“എന്താ മോളെ…”
“പൊളിക്ക്…രവിയേട്ടന്‍റെ അച്ചൂന്‍റെ പൂറു കുത്തിപ്പൊളിക്ക് രവിയേട്ടാ..”
“മോളെ…എന്‍റെ കുണ്ണയ്ക്ക് ബലം ഉണ്ടോ?’
“ഭയങ്കര ബലവാ…നല്ല സുഖം അച്ചൂന്‍റെ പൂറു ശരിക്കും നെറച്ച് ഉരഞ്ഞ് കേറുവാ രവിയേട്ടാ. ആ അങ്ങനെ പിടിച്ച് രണ്ട് മൊലേം പൊട്ടിക്ക് രവിയേട്ടാ. ഇല്ലന്നേ..എനിക്ക് വേദനിക്കില്ല. ആഅഹ്…അങ്ങനെ…ശരിക്കും രവിയേട്ടന്‍ രവിയേട്ടന്‍റെ അച്ചൂന്‍റെ പൂറു കുത്തി ഊക്കുമ്പം അങ്ങനെ കടിക്ക് മൊലേല്‍. അങ്ങനെ കടിച്ച് തിന്ന്‍ അച്ചൂന്‍റെ രണ്ടുമൊലേം രവിയേട്ടാ…അങ്ങനെ വലിച്ച് കുടിക്ക്…അങ്ങനെ നിപ്പിള്‍ കടിക്ക്..ഹാ…ഹയാ ….ഓഓഓഓഓഓഓഓ..”
അശ്വതി അലറിവിളിച്ചുകൂവി. തീര്‍ച്ചയായും ആ ശബ്ദം അയല്‍വാസികള്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ടാവുമെന്ന്‍ രവിയ്ക്ക് തീര്‍ച്ചയായിരുന്നു.
എത്ര വര്‍ഷങ്ങളായി രതിമൂര്‍ച്ചയുടെ ഈ സുഖമറിഞ്ഞിട്ട്? അയാളുടെ രോമങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ നെഞ്ചില്‍ മുഖം ചേര്‍ത്തുകിടക്കവേ അവള്‍ സ്വയം ചോദിച്ചു.
“നീ ഈ പണി കളയണ്ട അച്ചൂ,” അശ്വതി രവിയുടെ വാക്കുകള്‍ കേട്ടു.
പ്രഭാതത്തില്‍ രവി പോയിക്കഴിഞ്ഞ് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന്‍ അശ്വതിയ്ക്ക് ഒരു രൂപവും കിട്ടിയില്ല. ഡോക്റ്റര്‍ നന്ദകുമാറിനെ കാണുമ്പോള്‍ താന്‍ നാണം കൊണ്ടു ചൂളുമെന്ന്‍ അവള്‍ക്കുറപ്പായിരുന്നു. അത്തരം കാര്യങ്ങളല്ലേ ഇന്നലെ ഫോണിലൂടെ സംസാരിച്ചത്? എന്തും വരട്ടെ. പോയേ പറ്റൂ.
കവലയില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ അശ്വതി അദ്ഭുതപ്പെട്ടു. കടകളൊന്നും തുറന്നിട്ടില്ല. വാഹനങ്ങളും. ആളുകളെ അങ്ങനെ അധികമൊന്നും കാണാനുമില്ല.
