“അശ്വതിയ്ക്ക് ഇപ്പോള്‍ ചിരിക്കാനാണ് തോന്നിയത്. ഓ, എത്ര പെട്ടെന്നാ രഘു താന്‍ വളരെ ഡീസന്‍റ്റ് ആണ് എന്ന് സ്ഥാപിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്! എന്നാലും ഇവന്‍ പറയുന്നതിലും ഒരു കാര്യമുണ്ട്.
“അണായിപ്പിറന്ന ആരെക്കൊണ്ടു പറ്റും ചേച്ചി ഇങ്ങനെ ഈ മൊലേലേക്ക് നോക്കാണ്ടിരിക്കാന്‍?” മാറിലേക്കുള്ള നോട്ടം മാറ്റാതെ അവന്‍ തുടര്‍ന്നു. “ഒന്ന് നോക്കീന്ന് വെച്ച് ചേച്ചി പോലീസ്സില്‍ കംപ്ലൈയിന്‍റ്റ് ചെയ്യാനൊന്നും പോകത്തില്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം.”
“നോട്ടം ഒക്കെ ഇപ്പം പീഡനത്തിന്‍റെ വകുപ്പില്‍ വരും. അറീത്തില്ലേ നെനക്ക് അത്?”
“ആണോ? ഓ, അത് ഞാനങ്ങ് സഹിച്ചു. ജയിലില്‍ കെടന്നാലും വേണ്ടില്ല. ഈ കാഴ്ച്ച നഷ്ട്ടപ്പെടുത്താന്‍ വയ്യ.”
അശ്വതി ചിരിച്ചു. ഇവന്‍ ആളു വിചാരിച്ചത് പോലെ അത്ര വിഷമൊന്നുമല്ല.
“എന്റീശ്വരാ,” രഘു തലയില്‍ കൈവെച്ചു. “എന്നാ ചിരിയാ ചേച്ചീ. സത്യം പറയാം ഭൂമീല്‍ ബാലാല്‍സംഘക്കാരും പെണ്ണുപിടിയന്‍മാരും ആരും ഒണ്ടാകുവേലാര്‍ന്നു ചേച്ചിയെപ്പോലേം രാധികേനേം പോലെ പെണ്ണുങ്ങളില്ലാര്‍ന്നേല്‍.”
ഇപ്പോള്‍ ശരിക്കുള്ള ഭയം അശ്വതിയെപിടികൂടി. ഈശ്വരാ എന്‍റെ മോളേയും ഇവന്‍ നോക്കിവെച്ചിരിക്കുവാണോ?
“ഈ കരേലെ ഏറ്റവും രണ്ടു സുന്ദരിപ്പെണ്ണുങ്ങള്‍ ആരാന്ന് ചോദിച്ചാ നിങ്ങള് അമ്മേം മോളുവാ ചേച്ചി. ഞങ്ങടെ ഓട്ടോ സ്റ്റാന്‍ഡിലേ സകല ഡ്രൈവര്‍മാരും വാണമടിക്കുന്നെ നിങ്ങള് അമ്മേം മോളേം ഓര്‍ത്താ.”
The Author
