നല്ല ശബ്ദമുണ്ടായി, ഞാൻ അകത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടു പേരും ഞെട്ടി, ശ്രീലേഖ ഉടനെ എനിക്ക് കാണാത്ത ഒരു മറവിലേക്കു മാറി. സീത നഗ്നയായി കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു, ശബ്ദം കേട്ട ദിശയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ കൂട്ടിയിടിച്ചു. സീത ചെറിയമ്മ വെപ്രാളത്തിൽ കട്ടിലിൽ കിടന്ന ഒരു പുതപ്പെടുത്തു മാറ് മറച്ചു.
ഞാൻ സീത ചെറിയമ്മയെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കിയിട്ട് കുറച്ചപ്പുറത്തേക്കു മാറി നിന്നു. അവിടുന്ന് പോകണം എന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നത് എന്നാൽ പിന്നീട് അവിടെ എന്ത് സംഭവിക്കും എന്നറിയാന് എനിക്ക് ആകാംഷയായി. അതുകൊണ്ട് പോയില്ല. ആരും ആ ജനാല അടക്കാൻ മുതിരാത്തതുകൊണ്ടു അകത്തു സംസാരിക്കുന്നതു മുഴുവൻ എനിക്ക് കേൾക്കാം.
സീത തേങ്ങി കരയുന്ന ശബ്ദം എനിക്ക് കേൾക്കാം.
ശ്രീലേഖ : സീത, ആരാ അത്… നീ കണ്ടോ ??
സീത മറുപടിയൊന്നുമില്ലാതെ കരയുന്നു…
ശ്രീലേഖ : പറ…. ആരാണെന്നു പറ കരയാതെ കാര്യം പറ…
സീത : അത്…. ങ്ങീ…. അജിയാണ്…. അവനെല്ലാം കണ്ടു…
ശ്രീലേഖ : ഇനിയെന്താ ചെയ്യാ… ? എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു…
സീത : എനിക്കും…
ശ്രീലേഖ : അവൻ കുറെ നേരമായിരിക്കുമോ വന്നിട്ട് ??
സീത : അറിയില്ല…
ശ്രീലേഖ : നീ വിഷമിക്കണ്ട… അവൻ ആരോടും പറയില്ല… നമ്മുക്ക് ഇത്രയും പെട്ടന്ന് അവനെ കണ്ടു കാര്യം പറയാം… കാലുപിടിച്ചിട്ടാണെങ്കിലും അവനെ അനുനയിപ്പിക്കണം… അവൻ വല്ലതും പുറത്ത് പറഞ്ഞാൽ നമ്മുടെ ജീവിതം നശിക്കും.
സീത : എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു..
ശ്രീലേഖ : നീ തളരരുത്…. അല്പം ധൈര്യം കാണിക്കണ്ട സമയമാണിത്… നീയാണ് ആദ്യം അവനോടു സംസാരിക്കേണ്ടത്…
സീത : അപ്പൊ നീ,
ശ്രീലേഖ : അവൻ എപ്പോ ഇവിടെ വന്നു എന്നെനിക്കറിയില്ല… പക്ഷെ അവൻ വന്നപാടെ ചേച്ചിയെ കണ്ടതെങ്കിൽ അവൻ എന്നെ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല…. അതല്ല അവൻ നേരത്തെ വന്നതെങ്കിൽ എന്നെയും കണ്ടിട്ടുണ്ടാകും. അതുകൊണ്ട് നീ ആദ്യം അവനെക്കണ്ടു കാര്യങ്ങൾ അറിയണം. എന്നെ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഞാനും അങ്ങോട്ട്‌ വരാം…
