ഇക്ക എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ ചോദിച്ചു.
“ഹ്മ്മ്”
ഞാൻ ഒന്ന് മൂളി..
ഇക്ക കാർ മുന്നോട്ടെടുത്തു.
ഞങ്ങൾ ഗേറ്റ് കഴിഞ്ഞ് പുറത്തേക്കിറങ്ങവേ
അനിലേട്ടനും വേറൊരാളും കൂടി ഗേറ്റിനു പുറത്തു നിന്ന് സിഗരറ്റ് വലിച്ചു കൊണ്ട് നിൽക്കുന്നു.
അനിലേട്ടന്റെ മുഖം ഞാൻ ഉച്ചയ്ക്ക് കണ്ടതുപോലെയല്ല.
ആ പാവത്താൻ ലുക്ക് ഒക്കെ മാറി ഒരു വല്ലാത്ത, പേടിപ്പിക്കുന്ന ഭാവത്തോടെ അയാൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
ഇക്കാ കാറിനുള്ളിലിരുന്ന് അവരെ കൈ എടുത്തു കാണിച്ചു.
അനിലേട്ടന്റെ കൂടെയുള്ള ആൾ തിരിച്ച് കൈയെടുത്ത് കാണിച്ചെങ്കിലും
അയാളുടെ നോട്ടം എന്റെ മുഖത്തേക്കായിരുന്നു.
അനിലേട്ടൻ ഒരു ഭാവ ഭാവഭേദവും ഇല്ലാതെ സിഗരറ്റ്പുക മുകളിലേക്ക് ഊതി വിട്ടുകൊണ്ട് അലസമായി കാറിലേക്ക് ഒന്ന് പാളി നോക്കി.
അയാളുടെ സ്ഥായിയായ ഭാവം അതാണെന്ന് ഉറപ്പ്.
ഞാൻ ഏതൊക്കെയോ സിനിമയിൽ കണ്ടിട്ടുള്ള ഒട്ടുമിക്ക വില്ലന്മാരുടെ ഭാവങ്ങൾ അയാളുടെ മുഖത്ത് നിഴലിച്ചു കാണാമായിരുന്നു.
കാർ അവരെയും കടന്നു പോയി.
കുറച്ചു സെക്കൻഡുകളേ കണ്ടുള്ളൂവെങ്കിലും പക്ഷേ അനിലേട്ടന്റെ മുഖത്തെ ഭാവമാറ്റം എന്നെ ചെറുതായി ഒന്ന് പേടിപ്പിച്ചു.
അയാൾ എന്തിനാണ് അങ്ങനെ നോക്കിയത്?…
എന്താണ് അയാളുടെ ഭാവം മാറാനുള്ള കാരണം?…
“എന്തുപറ്റി ഇക്കാ..?? സിനി പറഞ്ഞു ഇക്കാക് അത്യാവശ്യമായി എവിടെയോ പോകണമെന്ന്”
ഞാൻ നിശബ്ദത മുറിച്ചുകൊണ്ട് ഇക്കയോട് ചോദിച്ചു.
“ആഹ്… എനിക്ക് സിറ്റി വരെ ഒന്ന് പോണം.”
ഇക്ക അലസമായി പറഞ്ഞു.
