ഏതോ ഉൾ വിളിയാൽ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നിരുന്ന ചാരു തിരിഞ്ഞ് നോക്കി….. കണ്ടതോ….!!! ഞാൻ ചാരുന്റെ ബാക്കും നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്നത്…..
ഛെ മോശായിപ്പോയി…!!
ഞാൻ പൊടുന്നനെ മുഖം തിരിച്ചു…. എന്നിട്ടും എന്റെ കഴുകൻ കണ്ണുകൾ ചാരുവിനെ തേടി എന്നോണം നീങ്ങി.
പക്ഷെ ഞാൻ ആഹ് സമയം ചാരുവിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചത് ഒരു തുറിച്ച് നോട്ടമാണ്…. എന്നാൽ എനിക്ക് കിട്ടിയതോ…. ആരെയും മയക്കുന്ന ആഹ് വശ്യമായ പാൽപ്പല്ലുകൾ കാട്ടിയുള്ള ചിരി….
അതെന്നിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം പകർന്നുനൽകി….
“അത്‌ നിന്റെ അമ്മയാണ് സിദ്ധാർഥ് ”
ദൈവ വചനം പോലെ ആഹ് വാക്കുകൾ കാതിൽ പതിച്ചതും ഞാൻ എന്നെ തന്നെ ശപിച്ചു. സ്വന്തം അമ്മയുടെ ശരീരം നോക്കി വെള്ളമിറക്കിയവൻ…. ഛെ… ഞാനെന്താ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചിന്തിക്കുന്നത്… ചാരു ഇത്ര കാലം കൂടെ ഉണ്ടായിട്ടും എനിക്കങ്ങനെ ഒരു തോന്നൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ലല്ലോ…..അല്ല ചാരു എന്തിനാ ചിരിച്ചത്…. മൈര് ഒന്നും മനസിലാവുന്നില്ലല്ലോ…
ആഹ് എന്തേലും ആവട്ടെ…. ആദ്യം വല്ലോം കഴിക്കാം.. ന്നിട്ടല്ലേ ബാക്കി..
ഫുഡ്‌ മുക്ക്യം ബിഗിലെ…..!!
ഞാൻ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നാൽ നിരവധി സംശയങ്ങളുമായി ഭക്ഷണ മേശമേൽ പോയിരുന്നു…
അപ്പോഴേക്കും ചാരു നല്ല ആവി പറക്കുന്ന പുട്ടും, കടലക്കറിയും ആയെത്തി..
അമ്പോ ഇന്ന് പൊളിക്കും… എന്റെ ഏറ്റവും ഇഷ്ട്ടപെട്ട ബ്രേക്ഫാസ്റ്റാണ്… അത്‌ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ എന്റെ മുഖം അഞ്ഞൂറിന്റെ ബൾബ് കണക്കെ വെട്ടി തിളങ്ങി….അത്‌ ചാരുവിന്റെ മുഖത്തും പ്രേതിഫലിച്ചുകൊണ്ട് ആഹ് ആളെ മയക്കുന്ന ചിരി പടർത്തി…എന്നിട്ട് എന്റെ അരികിലായി വന്നിരുന്നു..
“അല്ല ചാരു…. ഇന്നെന്താ പെട്ടന്നൊരു പുട്ടും കടലക്കറിയും…!
ഞാൻ ചാരുവിനെ സംശയത്തോടെ നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“അതെന്താ നിനക്ക് ഇഷ്ട്ടപെട്ടില്ലേ? എന്റെ ചോദ്യം ഇഷ്ടമാവാത്ത കൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു ചാരു ചെറിയ ദേഷ്യത്തോടെ എന്നോട് തിരക്കി..
ഹോ അപ്പൊ ഒന്ന് കാണണമായിരുന്നു… ആഹ് മുഖം മൊത്തം വലിഞ്ഞു മുറുകി…. മാൻപേട കണ്ണുകൾ നിശ്ചലമായ പോലെ… കവിളുകൾ ഒക്കെ ചുവന്ന്… ചുണ്ടുകൾ രണ്ടും ഒരു ഭാഗത്തേക്ക്‌ തിരിച്ച് ഇഷ്ട്ടമാകാത്തപോലെ…. ദൈവമേ ഇതെന്റെ അമ്മ അല്ലായിരുന്നേൽ ഞാൻ ഇപ്പൊ കേറി ആഹ് ചുണ്ടുകൾ കവർന്നേനെ….. എന്ന് എന്റെ അസുരൻ കുടിയിരിക്കുന്ന മനസ്സ് ആലോചിച്ചു…
