ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ, പിന്നാമ്പുറത്തു അയ്യർസാറും കൂട്ടുകാരും ഒരു ടേബിളിൽ ഭക്ഷണവും,കള്ളും നിരത്തി വെച്ച് ആഘോഷിക്കയായിരുന്നു, എന്നെ രാകേഷ് കയ്യും പിടിച്ചു പിന്നാമ്പുറത്തേക്കു കൊണ്ട് വരുന്ന കാഴ്ച കണ്ടതും അവരെല്ലാരും ഒരു സെറ്റായിട്ടു ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക് വന്നു.
അപ്പോഴാണ് ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്, ആ കൂട്ടത്തിൽ അയ്യർ സാറും, സാമിയും, സോമനെയും കൂടാതെ മറ്റൊരാളും കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു, ഞങ്ങളുടെ അടുത്തെത്തിയതും അയ്യർ സാർ ആ നാലാമനെ എനിക്ക് പരിചയപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി,,
ആ മോളെ,, ഇതാണ് രാഘവൻ,, എൻ്റെ അയൽവാസിയും, സുഹൃത്തും,, ഇയാൾക്ക് ഒരു മിടുക്കൻ മോനുമുണ്ട്,, കിച്ചു,, നമ്മുടെ കടയിലാ അവൻ ജോലി ചെയ്യുന്നേ,,,
വെറുതെയല്ല ആ കിച്ചു ഇത്ര കോലം കെട്ടുപോയത്, ഇയാളുടെ അല്ലെ മകൻ എന്ന് ആ അവസരത്തിലും ഞാൻ ചിന്തിച്ചു പോയി, ഒപ്പം ഞാൻ ഉള്ളിൽ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ദൈവത്തോട് ചോദിച്ചു,,
എന്നാലും എൻ്റെ ഈശ്വരാ,, ഇത് എന്തൊരു പരീക്ഷണമാണ്?? ഞാൻ ഇവിടെ എരിവ് സഹിക്കവയ്യാതെ ഒരിറ്റു ദാഹ ജലത്തിനായി അക്ഷമയോടെ നില്കുന്നു,, എങ്ങനേലും കുറച്ചു വെള്ളം കുടിക്കാൻ വേണ്ടി നോക്കുമ്പോൾ ആൾകാർ ഇവിടെ വരി വരിയായി നിന്നിരിക്കുവാ,, എന്നെ പരിചയപ്പെടാൻ,, ഓഹ്,, ഇതൊരു വല്ലാത്ത ദിവസം തന്നെ എൻ്റെ ഈശ്വരാ,,,
എൻ്റെ മുഖത്തെ പരവേശം കണ്ടു അയ്യർ സാർ രാകേഷിനോട് ചോദിച്ചു,, “അല്ലാ,, ഇവൾക്കിതു എന്തു പറ്റി, നീ എവിടേക്കാ ഇവളെ ഇങ്ങനെ വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ട് പോകുന്നെ?,,
രാകേഷ്: അത്,, ഇവർ മുളക് കടിച്ചെന്നു തോനുന്നൂ,, എരിഞ്ഞപ്പോൾ വായ കഴുകാനായിട്ടു,,
രാകേഷ് വളരെ പതിയെ, ലാഗ് അടിപ്പിച്ചു സംസാരിച്ചു തീർത്തതും, അയ്യർ സാർ പറഞ്ഞു, “ആഹ്,, എന്നിട്ടാണോ വധൂരി,, നീ ഇത്രയും നേരം മിണ്ടാതിരുന്നേ?? അതും പറഞ്ഞു അയ്യർ സാർ എൻ്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പ്ലേറ്റ് വാങ്ങി അടുത്തുള്ള ടേബിളിൽ വെച്ച് എൻ്റെ കയ്യും പിടിച്ചു അവിടെ കുറച്ചകലെ ഇണ്ടായിരുന്ന പൈപ്പ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടക്കാൻ തുടങ്ങി,,
‘അപ്പോഴത്തെ കാഴ്ച എങ്ങനെയെന്നാൽ: ചിത്രയുടെ ഇടവും വലവും രാകേഷും, അയ്യർ സാറും അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു പൈപ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടക്കുന്നു, ഇതെന്തോ മഹാ സംഭവം എന്ന കണക്കെ സാമിയും കൂട്ടരും തൊട്ടു പിന്നിലായി അവരെ അനുഗമിക്കുന്നു,,’
