ആഹ്,, നീ ഇത് എവിടെ ആയിരുന്നു ചിത്രേ?? ഞാൻ എത്ര നേരമായി നിന്നെ തിരയുന്നു? (മഹി അല്പം ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു)
അത്,, ഞാൻ,, മൂത്രം ഒഴിക്കാനായിട്ടു,, മച്ചിൻപുറത്തു,,, (മനസ്സിൽ ആകെ പരിഭ്രാന്തി നിറഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ, അവിചാരിതമായി പെട്ടെന്ന് മഹിയെ കണ്ട അന്താളിപ്പിൽ ഞാൻ ലെക്കും ലഗാനുമില്ലാതെ എന്തൊക്കെയോ മറുപടി പറഞ്ഞു,,,)
മഹി: എന്തോന്ന്??,,, മൂത്രം ഒഴിക്കാൻ മച്ചിന്റെ മുകളിലോ? നീ ഇത് എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നേ ചിത്രേ?? ആഹ്,, അതൊക്കെ പോട്ടെ,, നീ ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ? അതുപോലെ നിൻറ്റെ മൊബൈൽ എവിടെ,, ഞാൻ കുറെ തവണ നിന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു പക്ഷെ എടുക്കുന്നില്ല,,
ഞാൻ: ഇല്ല,, ഞാൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോകുന്നെ ഉള്ളൂ,, പിന്നെ മൊബൈൽ എൻ്റെ ബാഗിലാ,, അത് പാർവ്വതിയമ്മ എവിടെയോ ഭദ്രമായി വെച്ചിട്ടുണ്ട്,,,
എന്ന വാ നമുക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു മഹി എന്നെയും കൂട്ടി നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും, കുറച്ചകലെ നിന്നും അയ്യർ സാറിൻറെ വിളികേട്ടു
“ആ മഹിക്കുട്ടാ, ഒന്നിങ്ങു വന്നേ” എന്നുള്ള അയ്യർ സാറിൻറെ വിളികേട്ടതും,, എന്നാ നീ ഭക്ഷണം കഴിക്കു, ഞാൻ അയ്യർ സാറിനടുത്തേക്കു ചെല്ലട്ടെ എന്നും പറഞ്ഞു മഹി പോയി.
മഹിയോടൊപ്പം നടന്നു തുടങ്ങിയ അയ്യർ സാർ, എന്നെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി,,, അതും ആർത്തി പിടിച്ച കണ്ണുകളോടെ ചൂഴ്ന്നുള്ള നോട്ടം,, എന്തോ ആ നോട്ടത്തിൽ എനിക്ക് ശരീരമാകെ ഉളുത്തു കയറുന്ന പോലെ തോന്നി, അയാൾ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് എന്നെ വിവസ്ത്രയാകുന്ന കണക്ക്!!
ഭക്ഷണത്തിനായുള്ള ക്യൂവിൽ ഞാനും ചേർന്നു, എനിക്ക് ആവശ്യമുള്ളതൊക്കെ പ്ലേറ്റിലേക്കു നിറക്കാനും തുടങ്ങി, വിളമ്പാൻ നിന്നിരുന്നത് അവിടത്തെ അയൽവാസികളായ ആൺകുട്ടികളും!!
പരിപ്പ് കറി വിളമ്പാൻ നിന്നിരുന്നത് കിച്ചുവായിരുന്നു, എന്നെ കണ്ടതും അവൻ്റെ മുഖത്തു ആക്കിയുള്ളൊരു ചിരി!! (എങ്ങനെ ചിരിക്കാതിരിക്കും?? കുറച്ചു മുമ്പല്ലേ, മനപ്പൂർവ്വമല്ലെങ്കിലും അവൻ്റെ സാധനം ഞാൻ കണ്ടുവെന്നും, അത് എൻ്റെ ഭർത്താവിനേക്കാൾ വലുതാണെന്നു ഞാൻ പറയാതെ പറഞ്ഞതു)
ഞാൻ അടുത്തെത്തിയതും,അവൻ തൃശൂർ സ്ലാങ് കടമെടുത്തു കൊണ്ട്, ഒരു കൈലിൽ കുറച്ചു പരിപ്പ് കറിയും നീട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടൊരു ചോദ്യം,, ‘ഇട്ടോട്ടെ’,, ചേച്ചിയേന്നു??’,
