സത്യത്തിൽ അയ്യർ സാറിൻറെ ആ വാക്കുകളിൽ ഞാനും തെല്ലൊന്നു ആശ്വസിച്ചിരുന്നു, സമ്മാനം എന്ത് തന്നെ ആയാലും വേണ്ടില്ല, അതും വാങ്ങിച്ചു പെട്ടെന്ന് ഇവിടുന്ന് രക്ഷപ്പെടാം എന്ന് മാത്രമാണ് എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്!
പക്ഷെ, അയ്യർ സാറിൻറെ അടുത്ത വാക്കുകൾ എൻ്റെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളെയും തകിടം മറിക്കുന്നവ ആയിരുന്നു!
അയ്യർ: ദേ,, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കുട്ടിയോൾക്കു സമ്മാനങ്ങൾ തരാൻ തയ്യാറായി നില്കയാണ്, പക്ഷെ അതിനു മുമ്പ് ഞങ്ങൾക്കും നിങ്ങൾ രണ്ടാളുടെയും ഡാൻസ് കാണണം എന്ന് വല്ലാത്ത ഒരു കൊതി, അങ്ങനെ ആകുമ്പോൾ മാളുവിന്‌ ഒരു അവസരവും കൂടി ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും!
അയ്യർ സാറിൻറെ വാക്കുകൾ, കേട്ട പാതി കേൾക്കാത്ത പാതി “അതിനെന്താ അങ്കിൾ,, നമ്മൾ കളിക്കാലോ” എന്നും അപറഞ്ഞു കൊണ്ട് ആ ‘പൊട്ടി’ ‘മാളു’ ടേപ്പ് റെക്കോർഡിന് അടുത്തേക്, പാട്ട് സെറ്റ് ചെയ്യുന്നതിനായി ഓടിപ്പോയി!
പക്ഷെ എനിക്കറിയാം, ഈ കഴുകന്മാർ നമ്മളെ വെറുതെ വട്ടു കളിപ്പിക്കുകയാണ്, ഇവർക്കു കാണേണ്ടത് നമ്മളുടെ ഡാൻസ് ഒന്നുമല്ല, ഓരോ കോപ്രായങ്ങൾ പറഞ്ഞു ചെയ്യിക്കയാണ്, ഇനി ഈ ഡാൻസ് കളിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ മറ്റെന്തെങ്കിലും ആവും ഇവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ!
“എൻ്റെ ചിത്രേ,, നീ ഇങ്ങനെ മരം വിഴുങ്ങിയ കണക്കു നിക്കാതെ, ഇവിടുന്നു രക്ഷപ്പെടാനുള്ള എന്തേലും വഴി ആലോജിക്ക്” (എൻ്റെ മനസ്സ് എന്നോട് തന്നെ മന്ത്രിച്ചു)
പക്ഷെ, എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും, ആ സമയത്തു എൻ്റെ മണ്ടയിൽ ഒരു ബുദ്ധിയും ഉദിക്കുന്നുമില്ല!!
ഇനി ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും എൻ്റെ ഈശ്വരാ,, എന്നും വിചാരിച്ചു ഒരു അന്തവും കുന്തവും ഇല്ലാതെ നിക്കുന്ന എൻ്റെ ചെവിയിലേക്ക് നമ്മൾ നേരത്തെ ഡാൻസ് കളിച്ച അതേ പാട്ട് വീണ്ടും ഒഴികിയെത്താൻ തുടങ്ങി!
‘മാളു’ എൻ്റെ അടുത്തേക് ഓടി വന്നു, ഒരു ചുവടു വെക്കുന്നതോടൊപ്പം എൻ്റെ നേർക്കു നോക്കി,,, എന്നോടും ഡാൻസ് കളിച്ചു തുടങ്ങാൻ പറയുന്ന കണക്കെ!
പക്ഷെ, ഈ ചെന്നായക്കൂട്ടങ്ങളെ ശരിക്കു അറിയാവുന്ന എനിക്ക്, ഡാൻസ് പോയിട്ട് ഒരു വിരൽ അനക്കാൻ കൂടെ ധൈര്യം വന്നില്ല!
ഞാൻ മാളുവിനെ കടുപ്പിച്ചൊന്നു നോക്കിയതിനു ശേഷം, വെറുതെ തറയിലേക്ക് മാത്രം നോക്കി ഒരു പ്രതിമ കണക്കെ നിന്നു!
