ദിവസമായിട്ടു എന്റെ പതിവുകൾ എല്ലാം തെറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് നിങ്ങളും കാണുന്നുണ്ടല്ലോ. അമ്മയെ കണ്ട് കുട്ടന് ചെറിയ നയനസുഖോം കൊടുത്ത് ഇരിക്കാലോ എന്നുള്ളതാണ് എന്റെ ഈ പുതിയ രീതിയുടെ മൂലകാരണം. അത് അമ്മ എന്നോട് ചോദിക്കുവോം ചെയ്തു
അമ്മ : മനു….. എടാ നീയെന്താ രണ്ട് ദിവസമായിട്ട് തീറ്റ അടുക്കളലേക്ക് മാറ്റിയത്
പെട്ടന്ന് അങ്ങനൊരു ചോദ്യം കേട്ടപ്പോ ഒന്ന് പരിഭ്രമിച്ചു എങ്കിലും സമചിത്തത കൈ വിടാതെ ഞാൻ പറഞ്ഞു
ഞാൻ : അതുപിന്നെ… എനിക്ക് അമ്മേടെ അടുത്തിരുന്നു കഴിക്കണോന്ന് ഒക്കെ തോന്നില്ലേ…. അതൊരു തെറ്റാണോ
അമ്മ മുഖത്തെടുത്തണിഞ്ഞ ഭാവം പുച്ഛമാണോ അതോ വേറെന്തെങ്കിലുമാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ സാധിച്ചില്ല. അപ്പോളേക്കും അടുത്ത ചോദ്യമെത്തിയിരുന്നു
അമ്മ : അതെന്താടാ ഇത്രേം കാലം ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു ചിന്ത നിനക്കിപ്പോ പൊട്ടിമുളച്ചത് എന്ന്
ഞാൻ : അതിപ്പോ….. അങ്ങനൊക്കെ ചോദിച്ച ഞാൻ എന്ത് പറയാനാ. എനിക്ക് അമ്മയോട് സ്നേഹം കൂടീപ്പോ എനിക്കടുത്തിരുന്ന് കഴിക്കണോന്നൊക്കെ തോന്നി
അമ്മ : ഇപ്പൊ എന്നോട് ഇത്ര സ്നേഹം വരാൻ എന്താ കാരണം
ഞാൻ : എനിക്ക് തോന്നി അത്രേ ഉള്ളു
എ ന്നും പറഞ്ഞു കഴിച്ചു തീർത്ത പ്ലേറ്റും അവിടെ വച്ചു കൈ പോലും കഴുകാൻ നിൽക്കാതെ ഞാൻ ഹാളിലെ വാഷ്ബേസിൻഇലേക്ക് പോയി
അമ്മ : നീ മുങ്ങിയതാണ് എന്നെനിക്ക് മനസിലായി. കുഴപ്പമില്ല നിന്നെ എന്റെ കയ്യിൽ കിട്ടും ഞാൻ പറയിപ്പിച്ചോളാം
എന്നമ്മ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പറയുന്നത് എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഞൻ അത് കേൾക്കാത്ത മട്ടിൽ എന്റെ ബാഗും എടുത്ത് സിറ്റൗട്ടിൽ പോയിരുന്നു. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോ ഏടത്തി റെഡിയായി പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു. എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ പോവാം എന്നുപറഞ്ഞോണ്ട് ഏടത്തി ചെരുപ്പെടുത് ഇടാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ ബൈക്കെടുത്ത് മുറ്റത്തേക്കിറക്കി നിർത്തിയപ്പോളേക്കും ഏടത്തി ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് എത്തിയിരുന്നു. സാധാരണപോലെ ഒരുവശത്തേക്ക് കാലുകളിട്ട് ഏടത്തി ബൈക്കിൽ കയറി ഇരുന്നു. ബൈക്കെടുത്ത കോളേജിലേക്ക് ഞങ്ങൾ പുറപ്പെട്ടു. വീട്ടിൽ നിന്നറങ്ങി അലപം കഴിഞ്ഞപ്പോ മൗനത്തിനെ വിരാമമിട്ടുകൊണ്ട് സംസാരിക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു
ഞാൻ : ഏടത്തി
ഏടത്തി : മ്മ്മ്
ഞാൻ : എന്താ മിണ്ടാത്തത്
ഏടത്തി : വെറുതെ
ഞാൻ : ഇന്നലെ നടന്നതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോ ഒരു സ്വപ്നം പോലെ തോന്നുവാ
ഏടത്തി : അതൊന്നും ഇനി പറയരുതെന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞതല്ലേ ഇന്നലെത്തന്നെ.
