ഞാൻ : കേറിക്കോ..
ബൈക്കിൽ കേറിയ റസിയ ബാഗ് നടുക്ക് വെച്ച് ബൈക്കിൽ പിടിച്ചിരുന്നു, റസിയയുമായി ഷോപ്പിലേക്ക് പോവുന്നേരം
ഞാൻ : ഇവിടെയെങ്ങനെ എത്തി?
മുന്നോട്ട് തല നീട്ടികൊണ്ട്
റസിയ : എന്താ…?
ബൈക്കിന്റെ സ്പീഡ് കുറച്ചു കൊണ്ട്
ഞാൻ : താൻ ഇവിടെ എങ്ങനെ എത്തി…? റസിയ : ആ അതോ ചുമ്മാ ഒരു ചെയ്ജ് ആരാ ആഗ്രഹിക്കാത്തത് ഞാൻ : ഓ… അല്ല ഇവിടെ ആരാ ഉള്ളത്? റസിയ : ഉമ്മയുടെ ഒരു ഫാമിലി റിലേറ്റീവ് ഇവിടെയുണ്ട് ഞാൻ : മം.. നാട്ടിൽ ആരൊക്കെയുണ്ട്? റസിയ : ഉമ്മയും അനിയനും ഞാൻ : അച്ഛൻ? റസിയ : വാപ്പ ഞാൻ പത്തിൽ പഠിക്കുമ്പോ മരിച്ചു ഞാൻ : എന്തുപറ്റിയതാ? റസിയ : അറ്റാക്കായിരുന്നു.. ഞാൻ : മം..അമ്മയും അനിയനും എന്ത് ചെയ്യുന്നു റസിയ : അനിയൻ പ്ലസ്‌ ടുവിന് പഠിക്കുന്നു ഉമ്മ അടുത്തുള്ള ഒരു ടൈലറിങ് ഷോപ്പിൽ പോവുന്നുണ്ട് ഞാൻ : താൻ പിന്നെ എന്താ അവരെവിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്? റസിയ : ഞാനായിട്ട് വന്നതല്ലല്ലോ ഞാൻ : പിന്നേ..? റസിയ : ഏയ്‌ ഒന്നുല്ല ഞാൻ : എന്തോ കാര്യമുണ്ടല്ലോ റസിയ : ഏയ്‌ ഒന്നുല്ലന്നെ ഞാൻ : മം..
ഷോപ്പിൽ എത്തി, റസിയയോട് ഓഫീസ് റൂമിൽ കയറി ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞ് ഞാൻ രമ്യചേച്ചിയെ വിളിക്കാൻ ബൈക്കും എടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് പോയി. ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങിയതിനാൽ ഉച്ചക്ക് വീട്ടിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് വന്ന് വൈകുന്നേരം ആവുമ്പോഴാണ് രമ്യചേച്ചിയെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി ആക്കുന്നത് റിയാസിക്ക ഇല്ലാത്തതിന്റെ വിഷമത്തിൽ ഷോപ്പിലേക്കുള്ള വരവും ഇപ്പൊ കുറഞ്ഞു.രമ്യചേച്ചിയുടെ വീട്ടിൽ എത്തി അകത്തേക്ക് കേറുന്നേരം ഹാളിൽ കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്ന സാവിത്രി ആന്റിയുടെ കാലിൽ നിലത്തിരുന്നു കൊണ്ട് തൈലം ഇട്ട് തിരുമുകയാണ് മല്ലിയക്ക.സാരി മുട്ടുവരെ കേറ്റി വെച്ചിരിക്കുന്ന സാവിത്രി ആന്റിയുടെ കാലുകളിലൂടെ തൈലം പുരട്ടുന്നതും നോക്കി ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചെന്നു പ്രായം അൻപ്പത്തഞ്ച് കഴിഞ്ഞെങ്കിലും ചുളുവുകൾ വീഴാത്ത തൈലം പുരണ്ട് തുടുത്തിരിക്കുന്ന കാലുകൾ കണ്ടാൽ എടുത്തൊന്ന് ഉഴിയാൻ തോന്നും.എന്നെ കണ്ടതും മല്ലിയക്കയുടെ മടിയിൽ നിന്നും കാലുകൾ താഴെ ഇറക്കി സാരി താഴെക്കിട്ട്
