‘ഹും..അനിയന്‍..രാത്രി ആന്റി കാണണം അവള്‍ക്ക് അനിയനോടുള്ള സ്നേഹം’ ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു.
“ചേച്ചി എവിടെ?” ഞാന്‍ നിഷ്കളങ്കത നടിച്ച് തിണ്ണയില്‍ ഇരിക്കുന്നതിനിടെ ചോദിച്ചു.
“അവള് ഇന്നങ്ങോട്ട് പോയതെ ഒള്ളു..ആ തള്ളയ്ക്ക് പനിയോ മറ്റോ ആണ്..ഉത്സവത്തിന് നില്ക്കാന്‍ പോലും പറ്റാതാ കൊച്ചു പോയത്.. ങാ നീ ഇരി..ഞാന്‍ ചായ കൊണ്ടുവരാം…പിന്നെ മനുഷ്യാ..ഈ കൊച്ചനു കൊടുക്കാന്‍ ഒന്നുമില്ല..നിങ്ങളാ കറത്ത കോഴിയെ അങ്ങ് കൊല്ല്….അത് മൊട്ട ഇട്ടിട്ടു ആറേഴു മാസമായി…”
ആന്റി പറഞ്ഞിട്ട് ഉള്ളിലേക്ക് പോയി.
ഛെ..അപ്പോള്‍ റാണി ഇവിടില്ല; നിരാശയോടെ ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു. അവള് കാണും എന്ന് കരുതിയാണ് പാക്കരേട്ടന്‍ വിളിച്ചപ്പോള്‍ താന്‍ നേരെ ഇങ്ങു വന്നത്. ഇനി ഇവിടെ നിന്നിട്ട് എന്ത് ഗുണം? ഒരു പെണ്ണിന്റെ ശരീരം ഇല്ലാതെ തനിക്ക് ഇന്നിനി പറ്റില്ല. റാണി ഒരു വിളഞ്ഞ ഒത്ത ചരക്കായിരുന്നു. നാശം പിടിക്കാന്‍ അവളുടെ അമ്മായിയമ്മയ്ക്ക് ഇന്നുതന്നെ പനി പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. അസ്വസ്ഥതയോടെ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ ഞാന്‍ റോഡിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. പാക്കരേട്ടന്‍ കോഴിയെ വധിക്കാന്‍ പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. വീടിന്റെ പിന്നില്‍ നിന്നും ഏതോ കോഴിയുടെ രോദനം ഞാന്‍ കേട്ടു. അങ്ങനെ ഒരു ജീവി കൂടി കാലപുരിക്ക് യാത്രയായി. പാക്കരേട്ടന്റെ പൂച്ച എന്റെ കാലില്‍ വന്നു മുട്ടിയുരുമ്മിയപ്പോള്‍ ഞാനതിനെ കാലുമടക്കി ഒരെണ്ണം കൊടുത്തു. റാണി ഇല്ലാത്തതിന്റെ ദേഷ്യമായിരുന്നു എനിക്ക്.
“ഇന്നാടാ ചായ…”
ചെല്ലയാന്റി ചൂട് ചായയും ഒരു പ്ലേറ്റില്‍ ഉഴുന്നുവടയും കൊണ്ടുവച്ചു.
“പാക്കരേട്ടന്‍ എവിടെ..?” ഞാന്‍ ചായ എടുക്കുന്നതിനിടെ ചോദിച്ചു.
“അങ്ങേരു പൊറകിലുണ്ട്..പിന്നെ വന്നു കുടിച്ചോളും..നീ കുടി…”
ആന്റി കോഴിക്കറി വയ്ക്കാനായി ഉള്ളിലേക്ക് പോയി. ഞാന്‍ വട കഴിച്ചുകൊണ്ട് മെല്ലെ ചായ ഊതിക്കുടിച്ചു. നല്ല സ്വാദുള്ള വട. കടുപ്പമുള്ള സ്വാദേറിയ ചായ. ആന്റിയെ കാണാന്‍ ഒരു മെന ഇല്ലെങ്കിലും മറ്റു കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് ആള് ബഹുമിടുക്കിയാണ് എന്നെനിക്ക് മനസിലായി. നന്നായി ആഹാരം ഉണ്ടാക്കും. എല്ലാ ജോലികളും ചെയ്യുകയും ചെയ്യും. എന്തിനേറെ..വാറ്റുചാരായം വരെ ആന്റി രഹസ്യമായി ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. റോഡിലൂടെ പോകുന്ന ആളുകളെ നോക്കിയിരുന്നുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ചായ കുടിച്ചു.
ചായകുടിയും കുളിയും എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ഞാന്‍ വേഷം മാറി വന്നപ്പോള്‍ പാക്കരേട്ടനും റെഡി ആയി എത്തിയിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ മീന്‍ പീരയിട്ടു പറ്റിച്ചതും കൂട്ടി തിണ്ണയില്‍ ഇരുന്നു മദ്യപിച്ചു.
“എടാ പാക്കാരോ..അമ്പലത്തീ പോന്നില്യോ….” വഴിയെ പോയ ആരോ വിളിച്ചു ചോദിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കേട്ടു.
“പോന്നൊണ്ടടാ…വന്നേക്കാം പൊക്കോ…” പാക്കരേട്ടന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
“ആരാ ചേട്ടാ…” ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
“ഓ..ആ കുമ്മട്ടിയിലെ തൊമ്മനാ..അവന്‍ മുച്ചീട്ട് കളിയ്ക്കാന്‍ പോവ്വാ..ഒള്ള കാശെല്ലാം കൊണ്ടക്കളയും..ചെലപ്പോ ഒക്കെ കിട്ടുവേം ചെയ്യും…”
മദ്യപാനവും അത്താഴവും കഴിഞ്ഞ് ഏതാണ്ട് പത്തുമണിയോടെ ഞാനും ചേട്ടനും കൂടി അമ്പലത്തിലെത്തി. ചെല്ലയാന്റിയുടെ നാടന്‍ കോഴിക്കറി ഉഗ്രനായിരുന്നു. അതും നല്ല പച്ചച്ചീര തോരന്‍ വച്ചതും തക്കാളിക്കറിയും ആയിരുന്നു ഊണിന്റെ വിഭവങ്ങള്‍.
