“ആയിരുന്നു. പക്ഷെ ഇപ്പൊ…. ഇപ്പൊ അതിലും സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട്…..”
“വോ…..വോ…….വോ…….”
നാണം നിറഞ്ഞ് പൊട്ടുന്നെങ്കിലും , അത് മറയ്ക്കാൻ പെടാപാടുപെടുവാ കക്ഷി…
“ഇപ്പൊ ഞാനും നീയുമൊരു മാച്ചുമില്ല… നി സുന്ദരി ഞാൻ ബോറ്…..”
ആര് പറഞ്ഞു മാച്ചല്ലാന്ന് …. ഇപ്പഴാ നമ്മള് മാച്ച്… ഗോവിന്ദേട്ടനാ ഫോണിങ്ങടുത്തേ കാണിച്ചരാം……”
പടിയിലെ അവസാന ഇടിഞ്ഞിലും തെളിച്ച ശേഷം ഗീതു എന്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു…
എന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്നും ഫോണ് വാങ്ങിയ ശേഷം എന്റെ ഒരു കൈയിലുടെ കൈ കയറ്റി ചേർന്നിരുന്ന ശേഷം കാമറ ഓണ് ചെയ്ത് ഒരു സെൽഫിയെടുത്തു..
ഗീതൂന്റെ വലത്തേ മുല എന്റെ കൈയിൽ ഞെരിഞ്ഞമർന്നപ്പോഴും പതറാതെ ഞാൻ കാമറ നോക്കി ഇളിച്ചു….
“ദേ നോക്ക് ….എന്ത് സൂപ്പറാ നമ്മൾ …. ഇപ്പൊ നോക്കിയെ ഒരു രാജകീയത്വമൊക്കെ ഇല്ലേ……..”
രാജകീയത്വ ?… ഈ വാടക വീട്ടിലൊ….?
അതല്ല മനുഷ്യാ… ദേ ഈ വിളക്കൊക്കെ തെളിച്ചപ്പൊ നോക്ക് ഫോട്ടോൽ കാണാൻ തന്നെ എന്ത് ഐശ്വര്യമാ….. പണ്ടത്തെ രാജാക്കൻമാരുടെ ഛായ ചിത്രങ്ങളിലെ പോലെ . ഇല്ലേ….?
“മ്….”
ഞാൻ മൂളി…..
ഇത് ഫെയ്സ്ബുക്കിലിടണം ….. ചിത്രത്തിൽ എന്റെ മുഖത്ത് സ്ക്രീനിലൂടെ തഴുകിയ ശേഷം എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ച് കൊണ്ട് ഗീതു പറഞ്ഞു.
ആയിരം വിളക്കിന്റെ ശോഭയിൽ ഗീതൂന്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നതും ആ കവിളുകളിലെ ചെറു ചുവപ്പ് നിറത്തിൽ സ്വർണ്ണ വർണ്ണം പടരുന്നതും പുഞ്ചിരിയിൽ തൂവെള്ള നിറത്തിലെ ഭംന്തങ്ങൾ അനാവരണം ചെയ്യുന്നതും തെല്ല് കൗതുകത്തോടെ ഞാൻ നോക്കിയിരുന്നു പോയി. നമ്മൾ കോളേജ് കമിതാക്കളായ് മാറിയ നിമിഷം ….
“ആഹ് മതി കണ്ണും കണ്ണും നോക്കി ഇരുന്നത്. ഞാനേ നല്ല ചൂട് ഇലയപ്പം ഉണ്ടാക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട്…. വാ വാ…………”
നോട്ടം തടസ്സപ്പെടുത്തി ഗീതു എന്റെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച് അടുക്കളയിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി……
ഇലയപ്പം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ എന്റെ ചിന്ത ഗീതൂന്റെ അപ്പത്തെ
