പരിഹാസവും ദേഷ്യവുമൊന്നിച്ച് കത്തുന്ന സ്വരത്തിൽ ചാക്കോച്ചേട്ടൻ എന്നെ നോക്കി.
“മാഡത്തിന് നൊന്തോ? നൊന്തോ ഇവന്റെ മോന്ത കണ്ടിട്ട്? ശരി പറയാം!”
അത് പറഞ്ഞ് അയാൾ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഒരു മൊബൈൽ ഫോണെടുത്തു.
എന്നിട്ട് എന്റെ നേരെ നീട്ടി.
“അതിന്റെ ഗാലറി തുറന്ന് വീഡിയോ നോക്ക്!”
ഞാൻ ആ ഫോൺ വാങ്ങി.
പഴയ നോക്കിയയുടെ ഒരു ഫോൺ.
ഞാനതിന്റെ സ്‌ക്രീൻ അൺലോക്ക് ചെയ്തു.
അൽപ്പം സ്ക്രോൾ ചെയ്തു.
വീഡിയോ കണ്ടു.
അതിൽ പ്രസ്സ് ചെയ്തു.
സ്‌ക്രീനിൽ മിന്നി മറയുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ കണ്ട് ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി.
എന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോകുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
ഞാൻ കുഞ്ഞുമോന്റെ നേരെ ദേഷ്യം കൊണ്ട് കത്തുന്ന കണ്ണുകളോടെ നോക്കി.
സർവ്വവും തകർന്ന് തരിപ്പണമായി എന്ന മട്ടിൽ അവൻ മുഖം കുനിച്ചു.
“ഇതിനെപറ്റി ചോദിച്ചപ്പം ഇവൻ ഈ മൈരൻ പറഞ്ഞത് ഏതോ കലിനെടേ കൂട്ടുകാരൻ ഇവന് അയച്ചുകൊടുത്തതാ ഈ വീഡിയോ എന്നാ! പക്ഷെ കൊറേ നാൾ നിന്റെ കാലിന്റെ എടേല് ഞാൻ പണിതതല്ലേ? അതുകൊണ്ട് നിന്റെ കവക്കെടേലെ ഭൂമിശാസ്ത്രം ഒക്കെ എനിക്ക് അറിയത്തില്ലേ? ചരിത്രം അറിയത്തില്ലേലും! പറഞ്ഞാട്ടെ മാഡം ഈ തൊടേം കാലും ഷക്കീലേടെ ആണോ സിന്ധൂന്റെ ആണോ മറിയേടെ ആണോ അതോ മാഡത്തിന്റെ ആണോ?”
ആ വീഡിയോയിൽ കാണുന്ന ദൃശ്യം എന്റെ സ്കർട്ടിനടിയിലൂടെ കാണുന്ന തുടകളുടെയും പാന്റീസിൽ മറഞ്ഞ പൂർത്തടത്തിന്റെയും ഭാഗങ്ങൾ കാണിച്ചു തന്നു.
ഏണിയിൽ കയറി ബാഗുകൾ എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ വളരെ വിദഗ്ധമായി ഷൂട്ട് ചെയ്തത്!
അധികസമയമൊന്നും ഞാൻ ഏണിയുടെ മുകളിൽ നിന്നില്ലായിരുന്നു.
ഇടയ്ക്ക് ഞാനവനെ മുഖം താഴ്ത്തി പല പ്രാവശ്യം നോക്കിയതുമാണ്.
പിന്നെ എങ്ങനെ സമയം കിട്ടി കുഞ്ഞുമോന് അതൊക്കെഷൂട് ചെയ്യാൻ?
ഒരു പഴയ ഫോണാണ് ഏതെങ്കിലും, ക്വളിറ്റി വളരെ കുറഞ്ഞ ഫോണായിരുന്നെങ്കിലും നല്ല തെളിമയുള്ള ദൃശ്യങ്ങളായിരുന്നു.
എന്റെ സ്വർണ്ണ പാദസരം പോലും വ്യക്തമായി കാണാം!
അപ്പോൾ രവിചന്ദ്രന്റെയോ രാജീവ് രവിയുടെയോ ക്യാമറ കിട്ടിയിരുന്നെകിൽ എന്തുതരം ചിത്രങ്ങളെടുക്കുമായിരുന്നു ഇവൻ!
“ഇത് ….”
പെട്ടെന്ന് അപകടം മണത്ത് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“ഇതതിന് എന്റെ …എന്റെയല്ല ..ഇതെങ്ങനെ ഞാനാകും?”
“ഓഹോ! ഒറപ്പാണോ?”
“പോകാൻ
