“പിന്നെ വന്നിരിക്കുവാണ്, അണ്ടർ ഷേവ് എന്നും പറഞ്ഞു എന്റെ അമ്മയും ചേച്ചിയേം ഒന്നും അതിനു കിട്ടില്ല പെണ്ണുമ്പിള്ളേ, പോകാൻ നോക്ക് “.
“ഓ ഈ രാജുമോന്റെ ഒരു ദേഷ്യം, ഇയാളോട് കാണിച്ചിട്ടാണോ അവർ അവിടെല്ലാം വടിക്കുന്നത്, നൂറു രൂപ തന്നാൽ ഞാൻ മോന്റേം വടിക്കാം”, അവർ ചിരിച്ചു കുഴഞ്ഞു കണ്ണിറുക്കി , പോകാൻ ഭാവമില്ല.
“അല്ല എനിക്കറിയാഞ്ഞു ചോദിക്കുവാ നിങ്ങൾക്ക് നാണം ഇല്ലേ, അടുക്കളപ്പണി എടുത്തു ജീവിച്ചുകൂടെ? വൃത്തികെട്ട ഓരോ പണി”
“എന്റെ മോനെ നമ്മളെ ഒക്കെ അടുക്കളേൽ നിങ്ങളൊക്കെ കേറ്റുമോ, ഞാൻ വൃത്തിയാക്കുകയല്ലേ മോനെ ചെയ്യുന്നത്, നിനക്കറിയത്തില്ല ഓരോ പെണ്ണുങ്ങളുടെ, സാമാനം പൊക്കി നോക്കണം, ഞങ്ങളെപ്പോലെ ആൾക്കാറില്ലെങ്കിൽ എല്ലാം കാടും പിടിച്ചു പേനും കേറി ചൊറിഞ്ഞോണ്ട് നടക്കും”.
“എന്ന മോൻ ഒരു പെഗ് ഉണ്ടേൽ തരു അല്ലേൽ നൂറു രൂപ ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്ക് , മോന്റെ പപ്പാ ഒക്കെ എന്ത് ഡീസന്റ് , ഇപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നേൽ എനിക്ക് പെഗും തന്നേനെ രൂപേം തന്നേനെ”, അവർ തുടർന്നു.
അപ്പോൾ ഉണ്ട് ഗേറ്റ് തുറന്നു പപ്പാ ആടി ആടി കേറി വരുന്നു, “അയ്യോ പപ്പാ വരുന്നു, ഇറങ്ങി വെളിയിൽ നിൽക്ക്”, അവർ ഉടനെ കൂടും കുടുക്കയും എടുത്തു , മുറി സിഗരറ്റു കുറ്റി ആഞ്ഞൊന്നു വലിച്ചു വെളിയിൽ ഇറങ്ങി നിന്നു, ഞാൻ കതകടച്ചു ഫാനും ഓഫ് ചെയ്തു പപ്പാ എന്ത് പരുവത്തിൽ ആണെന്ന് കർട്ടന്റെ ഇടയിലൂടെ നോക്കി.
പപ്പാ നല്ല ഫോമിൽ ആയിരുന്നു ആരോ കൊണ്ടു കുടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് , അങ്ങിനെ ആടി ആടി വരുന്ന ആളല്ല പപ്പാ, പണ്ട് ഗൾഫിൽ പോയിരുന്നു കൊറോണ വന്നപ്പോൾ തിരികെ വന്നു പിന്നെ പോകാൻ സാധിക്കാത്ത നിരാശയും ഉണ്ട്, ആരേലും ഗൾഫിൽ നിന്നും വന്നാൽ പിന്നെ അടക്കാതെ ദേഷ്യം ആണ് അപ്പോൾ ആണ് ഇങ്ങിനെ പോയി കുടിക്കുന്നത്.
പപ്പാ പോർട്ടിക്കോയിൽ എത്തിയപ്പോൾ ശാരദ കുനിഞ്ഞൊന്നു തൊഴുതു, “ആരാ മനസ്സിലായില്ല” , പപ്പാ.
“ഓ പാവങ്ങളെ ഒന്നും മനസ്സിലാകത്തില്ല”.
” ആ നീയായിരുന്നു അല്ലെ, ഇവിടെ ആരും ഇല്ലേ? എല്ലാരും എവിടെ പോയി ?”
