“”അപ്പൊ ആ ഫെർണാണ്ടസ് സാർ ആണോ ജെയിന്റെ കേണൽ…. “””
“”അതെ മാഷേ…….. “””
(“”രണ്ടു വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുൻപ് ഒരു ആർട്ടിക്കിൾ വന്നിരുന്നു ഈ ഓഫനേജിനെ കുറിച്ചു ….അങ്ങനെയാ പ്രവി അവിടേക്ക് ജെയിൻ പറഞ്ഞപോലെ സാലറിയുടെ വിഹിതം അയച്ചു തുടങ്ങിയത്…. “””)
“”ഒരുപാട് കേട്ടിട്ടുണ്ട് ആ സ്ഥാപനത്തിന്റെ കുറിച്ചു.. … പക്ഷെ ഒരു വട്ടം പോലും അവിടേക്ക് പോകാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല ….. ആഗ്രഹം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല എന്തോ നടന്നില്ല …. “”””
“”ഉം ……നടന്നിരുന്നു വെങ്കിൽ നമ്മൾ തമ്മിൽ നേരത്തെ കണ്ടുമുട്ടിയാനെ അല്ലെ …. “””
ജെയിൻ ചെറുചിരിയോടെ പറഞ്ഞു ……
“”ഉം … ശെരിയാ….”””
“”മാഷ്ക്ക് അറിയോ … മാഷിനെ ഒന്നു നേരിൽ കാണാനായി കൊതിക്കുന്ന കുറച്ചു പേര് അവിടെ ഉണ്ട് …. “””
“”എന്നെ കാണാനോ…. “””
“”ഉം…. മാഷുടെ രചനകൾ ഇഷ്ടപെടുന്ന കുറച്ചു പേർ …മണിയോഡറിന്റെ ഒപ്പം മാഷ് അവിടത്തെ അന്തേവാസികൾക്കായി അയക്കുന്ന കവിതകൾ …. ഞാനാണ് എല്ലാവർക്കും ചൊല്ലി കൊടുക്കാറ്… “””
ജെയിൻ ചെറു പുഞ്ചിരിയോടേ പറഞ്ഞപ്പോൾ പ്രവിയുടെ മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ട് വിടർന്നു…..
“”ആദ്യ കണ്ടുമുട്ടലിൽ തന്നെ അവളെക്കുറിച്ചു ഒരുപാട് അറിയാൻ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രവി…. അവളുടെ താമസം ഓഫനേജിനിജിലാണെന്നു മനസിലാക്കിയപ്പോൾ … അവളോട്‌ പിന്നെ അധികം കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചറിയാൻ നിന്നില്ല ….. അവനു താല്പര്യം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല …. കൂടുതൽ എന്തേലും ചോദിച്ചാൽ അവളുടെ മനസ്സ് വേദനിക്കുമോ എന്നോർത്ത് ആയിരുന്നു….. അനാഥത്വത്തിന്റെ വേദന അമ്മയില്ലാതായപ്പോൾ ഒരു പരിധി വരെ അവനും മനസിലാക്കിയതാണല്ലോ….. “”””
“”എന്നാ ജെയിൻ നമുക്ക് ഇറങ്ങാം കുറച്ചു സമയം ആയില്ലേ ഇവിടെ…. “””
പുഞ്ചിരിയിൽ തുടങ്ങിയ സംസാരം പുഞ്ചിരിയിൽ അവസാനിച്ചപ്പോൾ … പ്രവി പറഞ്ഞു……
“”ഓക്കേ ഇറങ്ങാം മാഷേ …. “””
അവർ അതും പറഞ്ഞു ആൽത്തറയിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റു…. ജീപ്പിലേക്ക് കയറി…. ജെയിൻ ആ വാഹനം പതിയെ ക്ഷേത്രകോമ്പോണ്ടിനു വെളിയിലേക്ക് ഇറക്കി …. ജെയിന്റെ കാൽ ആക്സിലേറ്ററിൽ അമർന്നപ്പോൾ ഒരു ഇരമ്പലോടെ വില്ലിസ് ആ വഴിയിലൂടെ കുതിച്ചുപാഞ്ഞു…..
