ഏകദേശം പതിനഞ്ചു മിനിറ്റോളം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ജസ്‌ന വീണ്ടും ഒഴിഞ്ഞ ചായ കപ്പുകളുമായി അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അവളെ അനുഗമിച്ചു. വീണ്ടും എന്നെ ഒഴിവാക്കി ആ റൂമിലേക്ക് പോകാൻ തുനിന്ന അവളെ ഞാൻ കൈകളിൽ കയറിപ്പിടിച്ചു തടന്നു.
അവൾ അവിടെ നിന്നെങ്കിലും എന്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല , അവളുടെ മുഖത്തു ഇപ്പോൾ കാണുന്ന ഭാവം ദേഷ്യമാണോ, സങ്കടമാണോ എന്നൊന്നും എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ സാധിച്ചില്ല.
അൽപ നേരത്തെ മൗനത്തിന്ന് ശേഷം ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു
ഞാൻ: എന്താ ജെസി നിനക്കെന്നോട് ദേഷ്യമാണോ ??
ജസ്‌ന : മുഖം തായ്തി പിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ, ഇല്ല എന്നെ അർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടി.
ഞാൻ: പിന്നെ എന്താ എന്നോട് സംസാരിക്കാത്തത്, എന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങനെ ഒഴിവാകുന്നെ
ജസ്‌ന : ഒന്നുമില്ല , എനിക്ക് ആരോടും ദേഷ്യമൊന്നുമില്ല
ഞാൻ: പിന്നെ എന്താ പ്രശനം ??
ജസ്‌ന : പേടിച്ചിട്ട,,,, (വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി) സോറി വഹി ,, ഇന്നലെ ഞാൻ വേറേതോ ലോകത്തായിരുന്നു ,, നിങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ വെച്ച് തന്നെ ഞാൻ വളരെ മോശമായാണ് പെരുമാറിക്കൊണ്ടിരുന്നത് ,, എനിക്ക് തന്നെ അറിയില്ല എനിക്കെന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് ,,,
ഇത്രയും പറഞ്ഞു അവളെന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് സംസാരം തുടർന്നു
വഹിക്കു ഇപ്പോൾ ശരിക്കും എന്നോട് അറപ്പു വെറുപ്പും തോന്നുന്നുണ്ടാവില്ലേ? ഞാൻ ഒരു ചീത്ത പെണ്ണാണെന്ന് കരുതുന്നുണ്ടാവില്ലേ? ഇനിയും എന്നെ പഴയതു പോലെ സ്നേഹിക്കാൻ സാധിക്കുമോ ?? ഇങ്ങനെ പല പല ചോദ്യങ്ങൾ അവൾ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ എന്നോട് ചോദിച്ചു , അതോടൊപ്പം അവളുടെ ചുടു കണ്ണുനീര് എന്റെ നെഞ്ചിനെ നനക്കുന്നതും ഞാൻ അറിഞ്ഞു.
ഞാൻ അവളെ എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും മെല്ലെ അടർത്തി മാറ്റി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി, എന്റെ പ്രതികരണം എന്താവും എന്നറിയാൻ അവളും വളരെ പ്രതീക്ഷയോടെ എന്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ ആദ്യം അവളുടെ മുടികളിൽ തലോടി നെറുകയിൽ ഒരു സ്നേഹ ചുമ്പനം നൽകി അവളെ ഒന്ന് കംഫർട് ആക്കി , ആ നീക്കത്തിൽ തന്നെ അവളുടെ മുഖത്തെ പാതി ടെൻഷൻ കുറഞ്ഞത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി , ശേഷം ഞാൻ അവളോട് സത്യസന്ധമായ എന്റെ നയം വ്യക്തമാക്കി.
