Kambikuttan Malayalam

Sex stories Kambikuttan kambikathakal

കണ്ണന്റെ അനുപമ 4 [Kannan]❤️

“പിന്നേ വിമാനം അല്ലെ.ജാഡ കാണിക്കാതെ നേരെ നോക്കി ഓടിക്കടാ…

പതിവ് പോലെ എന്നെ തേച്ചോട്ടിച്ച് അമ്മ വീണ്ടും പിറകിലേക്ക് തിരിഞ്ഞിരുന്നു.

“അല്ലെങ്കി ഞാനാരോടാ ചോദിച്ചത്… പെണ്ണുങ്ങളെ ഡ്രെസ്സിനെപ്പറ്റി ഈ മരയോന്തിന് എന്തറിയാം… ഒരു മാക്സി എടുക്കാൻകൂടി അറിഞ്ഞൂടാ… ഇവന്..

അമ്മ വീണ്ടും എന്നെ വധിച്ചു.
അമ്മു ഇതൊക്കെ കേട്ട് ആസ്വദിച്ചു ചിരിക്കുന്നതു കണ്ട് ഞാൻ കണ്ണാടിയിലൂടെ അവളെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി.

“അതൊക്കെ തോന്നലാ ലക്ഷ്മി ഈ ഡ്രസ്സ്‌ കണ്ണൻ എടുത്തതാ “

വല്യമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഞാനും അനുവും ഒന്നിച്ചു ഞെട്ടി.
അമ്മ അന്തം വിട്ട് എന്നെ ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കി.ഈ തള്ളക്കിത് ഇവടെ പറയണ്ട വല്ല കാര്യോം ണ്ടോ. ഞാൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തു.

“ഇതിവൻ എടുത്തതാണോ ഡീ..

“അത് പിന്നേ ഇന്നലെ കല്യാണത്തിനു പോരാൻ തീരുമാനിച്ചപ്പൊ കണ്ണന്റെ കയ്യിൽ പൈസ കൊടുത്ത് മേടിപ്പിച്ചതാ…. ”
അനു വിക്കിക്കൊണ്ട് ഒരു വിധം പറഞൊപ്പിച്ചു..

“കണ്ണുംപൂട്ടി തൊട്ടതാവും ലെ കൊരങ്ങാ. അല്ലാതെ നിനക്കെവിടുന്ന ഡ്രസ്സ്‌ സെൻസ്..
അമ്മ എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞതും വണ്ടിയിൽ കൂട്ട ചിരി പടർന്നു.

“മേമക്ക് ഗുളിക വാങ്ങണ്ടെ?
ഞാൻ ചമ്മല് മാറ്റാൻ പുതിയ വിഷയം എടുത്തിട്ടു.

ആ…
അവൾ മൂളിയതേ ഒള്ളൂ…

ഞാൻ വണ്ടി സൈഡ് ആക്കി മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിൽ ചെന്ന് ഗുളികയും മിനറൽ വാട്ടറിന്റെ ബോട്ടിലും വാങ്ങി തിരിച്ചു വന്നു രണ്ടും അവൾക്ക് കൊടുത്ത് വണ്ടി എടുത്തു. അപ്പൊഴെല്ലാം അമ്മ എന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പടച്ചോനെ ഇന്റർവെല്ലിന്റെ മുന്നേ ക്ലൈമാക്സ്‌ ആവോ?
ഞാൻ മനസ്സിലോർത്തു. അവിടെ എത്തുന്ന വരെ വണ്ടിയിൽ ബഹളം തന്നെ ആയിരുന്നു. അത് അല്ലങ്കിലും ലച്ചു എവിടെ ഉണ്ടോ അവിടെ പിന്നേ വേറാരും വേണ്ടാ.

ഞങ്ങൾ എത്തിയപ്പോൾ പതിനൊന്നു മണി കഴിഞ്ഞു. അവിടെ എത്തിയതും അച്ഛമ്മയും വല്യമ്മയും ഉള്ളിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. പിന്നെ ലച്ചൂന്റെ കയ്യിൽ തൂങ്ങിയായി അമ്മുവിന്റെ നടപ്പ്. അമ്മ അവളെ ഒരു മകളെപ്പോലെ എല്ലായിടത്തും കൊണ്ട് നടന്നു. ഇടക്ക് എന്തൊക്കെയോ ഉപദേശങ്ങളും കൊടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഞാൻ ഇതെല്ലാം കണ്ട് ഒരു മൂലക്ക് പോയി ഫോണിൽ തോണ്ടി ഇരുന്നു. ഇതിനിടയിലും അമ്മുവും ഞാനും തമ്മിൽ തക്കം കിട്ടുമ്പോഴെല്ലാം കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു

The Author

Discover the huge collection of Malayalam sex stories online. Enjoy daily updates of new Malayalam Kambikathakal and Kambikuttan tales © 2025