മലദ്വാരത്തിലെ കല്‍ക്കണ്ടം വിഴുങ്ങിയ ശേഷം ആ ആരമുള്ള നാവു അതിനുള്ളിലെക്കും കയറിയിറങ്ങുന്നെന്ന്‍ അവള്‍ക്ക് മനസ്സിലായി..
ആമിനയുടെ ഉള്ളില്‍ നിന്നും ഞരക്കങ്ങള്‍ ഉയരാന്‍ തുടങ്ങി..
അവള്‍ കണ്ണുകള്‍ അടച്ചു..
ആ അദൃശ്യ ശക്തി തന്‍റെ ശരീരത്തിന്‍റെ ഓരോ അണുവും അടക്കി ഭരിക്കുന്നത് അവള്‍ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.. പൊടുന്നനെ അവളുടെ മുലകണ്ണുകളിലും ആ നാവുകള്‍ വികൃതികാട്ടുന്നതായി അവള്‍ക്ക് തോന്നി..അവളുടെ വായിലും എന്തോ ഒന്ന്‍ ബലം പ്രയോഗിച്ച് വഴുതിയിറങ്ങുന്നതും അവളറിഞ്ഞു..
ചെവികളുടെ പിറകിലും മൂക്കിന്‍ തുമ്പിലും വരെ ആ രൂപം ഇഴയുന്നതായി അവള്‍ക്ക് തോന്നി..
അവള്‍ക്ക് തന്‍റെ ദേഹം മുഴുവന്‍ ഇക്കിളി അനുഭവപ്പെട്ടു… അവളുടെ ഓരോ ദ്വാരങ്ങളും ആ അദൃശ്യ ശക്തിയുടെ കൈകളിലാണ്..
അന്നേരം അവളുടെ യോനിയിലൂടെയുള്ള ആ നാവിന്‍റെ ഇഴച്ചില്‍ വേഗത്തിലായി.. ഒപ്പം അവളുടെ ഗുദത്തെയും അത് തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു…
അരക്കെട്ടില്‍ ഒരു അഗ്നി സ്ഫോടനം നടക്കുന്നത് അവളറിഞ്ഞു..
പിന്നെയും പിന്നെയും അത് നടന്നു കൊണ്ടിരുന്നു…
ഒരിക്കലും ഒരു പെണ്ണും അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത സുഖത്തില്‍ അവള്‍ തളര്‍ന്നു വീണു..
പൊടുന്നനെ നാക്കുകളുടെ ആ ഇഴച്ചില്‍ നിന്നു..
കുളപ്പുരയിലെ നിലവിളക്ക് തമ്പുരാട്ടി ഒരിക്കല്‍ കൂടി കത്തിക്കുകയും ചെയ്തു..
വിളക്കിന്‍റെ വെട്ടത്തില്‍ നടന്നു കഴിഞ്ഞതെല്ലാം ആമിനയ്ക്ക് ഒരു മായാസ്വപ്നം പോലെ തോന്നി..
അവളുടെ മുഖ നാണം കൊണ്ട് ചുവന്നിരുന്നു..
അന്നേരം തമ്പുരാട്ടി അവള്‍ക്കടുത്തെക്ക് നടന്നു വന്നു..
മുട്ടുകാലില്‍ ഇരിക്കുന്ന അവളുടെ പിറകില്‍ ചെന്ന് യോനിയിലെയും മലദ്വാരത്തിലെയും ശ്രവങ്ങള്‍ വടിച്ചെടുത്തു ഒരു ഇലയിലാക്കി..
അതില്‍ കറുപ്പ് നിറമുള്ള എന്തോ ഒന്ന്‍ പടര്‍ന്നിരുന്നു..
“ഇത് എന്താന്നു ആമിനയ്ക്ക് അറിയുമോ..?”
അവള്‍ ഇല്ലെന്ന്‍ തലയാട്ടി..
“ഇത് ഇരുള് ഭരിക്കുന്ന ഒടിയന്‍റെ ശുക്ലമാണ്.. ഇരുണ്ട ശുക്ലം.. മാറാ വ്യാധികള്‍ക്കുള്ള മരുന്ന്..”
തമ്പുരാട്ടിയുടെ കൈകളിലിരിക്കുന്ന വാഴയിലയിലേക്ക് അറപ്പോടും അതിലുപരി കൌതുകത്തോടും കൂടി ആമിന നോക്കി..
“പ്രസാദം തമ്പുരാട്ടി സൂക്ഷിച്ചോളൂ..”
ശങ്കരനാണ് അത് പറഞ്ഞത്..
അവന്‍ പിന്നെയും പഴയ പടിയായിരിക്കുന്നു..
തമ്പുരാട്ടി അവളെ എഴുന്നേല്‍പ്പിച്ച് പടിക്കെട്ടിന്മേല്‍ ശങ്കരന് മുന്നിലായി ഒരിക്കല്‍ കൂടി ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുത്തി..
