ദിവസങ്ങളും മാസങ്ങളും മുന്പോട്ട് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു..
ഗര്‍ഭം അഞ്ചാം മാസത്തിലെത്തി..
ശങ്കരന്‍ പിന്നെയും വീട്ടിലെത്തി
“നാളെ കഴിഞ്ഞാണ് അമാവാസി.. കര്മ്മത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങള്‍ നടത്തേണ്ടേ..”
ഉമ്മറപ്പടിയില്‍ ഇരിക്കുന്ന തമ്പുരാട്ടിയോടു അയാള്‍ ചോദിച്ചു..
“നടത്തണം.. എല്ലാം തുടങ്ങിക്കോളൂ..”
അകത്തെ തളത്തില്‍ നഗ്നയായി കാലും കവച്ചിരുന്ന്‍ കവയിലേക്ക് വഴുതന തിരുകുകയായിരുന്ന ആമിന അത് തെല്ലു നടുക്കത്തോടെയാണ് കേട്ടത്..
ഒടിയ പ്രീതിക്കായുള്ള ചടങ്ങുകള്‍..
അവള്‍ക്ക് ആ അമാവാസിയെക്കുറിച്ചോര്‍ത്ത് ഭയമായി..
അന്നേരം അകായിലെത്തിയ തമ്പുരാട്ടി അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു..
“എല്ലാം ശരിയാവും മോളൂട്ടീ..”
ഈ അമാവാസി കഴിഞ്ഞോട്ടെ..
അങ്ങനെ ആ ദിവസം വന്നു..
അങ്ങാടിയിലെ കടയില്‍ നിന്നും ഒരു പാടു പൂജാ സാമഗ്രികളും ഒരു പറയും നിലവിളക്കുമെല്ലാം ശങ്കരന്‍ കോലോത്ത് എത്തിച്ചിരുന്നു..
രാത്രിയെക്കുറിച്ചോര്‍ത്തപ്പോള്‍ ആമിനയ്ക്ക് ഭയമേറി..
അവള്‍ തമ്പുരാട്ടിയോടു ചോദിച്ചു..
“എല്ലാം ശരിയാവുമല്ലേ തമ്പുരാട്ടീ..”
“എല്ലാം ശരിയാവും..”
തമ്പുരാട്ടി പ്രതിവചിച്ചു..
സൂര്യന്‍ നട്ടുച്ചയില്‍ നിന്ന് പടിഞ്ഞാറന്‍ ചക്രവാളത്തിലേക്ക് യാത്ര തുടങ്ങി..
സന്ധ്യ മയങ്ങാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു..
അന്നേരം അകലെ പാമ്പിന്‍ കാവിനുള്ളിലെ വലിയ ആല്‍മരത്തില്‍ നിന്നും കടവാവലുകളുടെ ചിറകടിയുയര്‍ന്നു..
ആമിന കോലോത്തെ ജനലഴിയിലൂടെ അന്നേരം ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി..
നേരം ഇരുട്ടുകയാണ്..
(തുടരും..)
