“ശങ്കരാ, അപ്പൊ എന്താ ഇനി ചെയ്യേണ്ടത്.. ഒടിയ പ്രവചനം എന്താ..”
തമ്പുരാട്ടിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട ശങ്കരന് കണ്ണുകള്‍ അടച്ചു..
പിന്നെ ഉറച്ച ശബ്ദത്തില്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി..
“ഉശിരുള്ള ഒരു ആണ്കുഞ്ഞു ഇവള്‍ക്ക് പിറക്കില്ല..
ഈ കുഞ്ഞു അതിന്‍റെ എട്ടാം മാസത്തില്‍ ചാപിള്ളയായി പുറത്തു വരും… മരണം സുനിശ്ചയം.”
ആ പ്രവചനം കേട്ട ആമിനയ്ക്ക് തല ചുറ്റുന്ന പോലെ തോന്നി..
ഇവന് വേണ്ടിയാണ് ഇതെല്ലാം ചെയ്തത്..
എല്ലാ ഉറ്റവരെയും ഉപേക്ഷിച്ച് ഈ മലനാട്ടില്‍ വന്നത്..
ഒറ്റക്കീ വീട്ടില്‍ ഭ്രാന്തു പിടിച്ചിരുന്നത്..
“തമ്പുരാട്ടീ ഇനി ഞാന്‍ എന്ത് ചെയ്യും??”
അവള്‍ തളര്‍ന്ന സ്വരത്തോടെയാണ് അത് ചോദിച്ചത്..
അന്നേരം തമ്പുരാട്ടി ശങ്കരനോടായി ചോദിച്ചു..
“എന്തേലും ഒരു പ്രതിവിധി ഉണ്ടാവില്ലേ ഇതിനു??”
ശങ്കരന് വീണ്ടും ചിന്താ മഗ്നനായി
അവന്‍ കണ്ണുകളടച്ച് ഇരിപ്പായി..
അല്‍പ നേരം അവനങ്ങിനെ ഇരുന്നു..
പറയാന്‍ പോവുന്നത് എന്താണെന്ന് ഉറ്റു നോക്കിക്കൊണ്ട് ആമിനയും..
അവന്‍ പതിയെ കണ്ണുകള്‍ തുറന്നു…പറഞ്ഞു തുടങ്ങി…
അവന്‍റെ ശബ്ദത്തിന് എന്തോ ഒരു വ്യത്യാസം ആമിനയ്ക്ക് തോന്നി..
“ഇപ്പോള്‍ കുഞ്ഞിന് മൂന്നു മാസം പ്രായം…മരണം സുനിശ്ചിതമായി സംഭവിക്കുന്നത് എട്ടാം മാസം.. അപ്പോള്‍ അഞ്ചാം മാസം തുടങ്ങിയ ശേഷമുള്ള ആദ്യ അമാവാസിക്ക് ഒടിയ പ്രീതിക്കുള്ള കര്‍മ്മങ്ങള്‍ തുടങ്ങുക.. അമ്മ ഒടിയ മന്ത്രങ്ങള്‍ ഉരുവിട്ട് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നേരത്ത് നൂറു ദിനരാത്രങ്ങളിലായി നൂറു ദൃഡ ലിംഗങ്ങള്‍ ഇവളുടെ മലദ്വാരത്തില്‍ പ്രവേശിച്ച് ശുക്ലാര്‍ച്ചന നടത്തണം.. നൂറ്റിയോന്നാം നാള്‍ ശക്തമായ ഹടയോഗങ്ങള്‍ അറിയാവുന്ന ഒരു യോഗി വര്യന്‍ ഒടിയ രൂപത്തില്‍ ഇവളുടെ യോനിയില്‍ രേതസ്സോഴുക്കണം.. അങ്ങിനെയെങ്കില്‍ ഒന്‍പത് മാസവും പത്ത് ദിനങ്ങളും കഴിയുന്ന രാത്രിയില്‍ ഇവള്‍ക്ക് അപൂര്‍വ്വ കഴിവുകളുള്ള ഒരു ആണ്കുഞ്ഞു ജനിക്കും.. അനവധി പീഡകള്‍ അവനു നേരിടേണ്ടി വന്നാലും അവന്‍ നീ ആശിച്ച പോല്‍ ഉയരും.. ഉത്തമ പുരുഷനാകും..”
ശങ്കരന്റെ ആ പ്രവചനം അവള്‍ക്ക് ആശ്വാസമേകി..
അവള്‍ തമ്പുരാട്ടിയോടു പറഞ്ഞു..
“ഞാനെന്തിനും തയ്യാറാണ് തമ്പുരാട്ടീ.. അവനു എല്ലാം നല്ലതേ സംഭവിക്കാവൂ..”
“അമ്മ മനസ്സുകള്‍ അങ്ങനെയേ പറയൂ.. പക്ഷെ വിധിയില്‍ അവനു കാലം ഒരുപാട്ട് പീഡകള്‍ നല്‍കും എന്നാണു കാണുന്നത്.. പക്ഷെ അവന്‍ വളരും വലുതാവും താന്‍ ആരെന്നും എന്തെന്നും തിരിച്ചറിയും..”
ആമിന തന്‍റെ കൈകള്‍ ശങ്കരന് നേരെ കൂപ്പി..
