“അതെ!”
“അതിന് എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഒരാളെ കണ്ടുകിട്ടണ്ടെ മോനെ?”
മാറിടം അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ശരിക്ക് അമർത്തിക്കൊണ്ട് ഹേമലത ചോദിച്ചു.
“കാണുന്നവരെ ഒന്നും അങ്ങനെ പെണ്ണുങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടില്ല,”
ഇന്ദ്രാണി പുരോഹിത് മന്ത്രോച്ചാരണങ്ങൾ തുടങ്ങി എന്ന് അവനു മനസിലായി.
അന്തരീക്ഷത്തിൽ അവൻ അതിന്റെ അലയൊലികൾ കേട്ടു.
“എങ്ങനെയുള്ള ആളെയാ ആന്റിക്കിഷ്ടം?”
അവൻ ചോദിച്ചു.
അവന്റെ വയറിനെ ചുറ്റിയിരുന്ന അവളുടെ പിടി മുറുകി.
അവന്റെ പുറത്ത് അവളുടെ മുലകളുടെ ഭാരം വർദ്ധിച്ചു.
“അതിപ്പം …”
തന്റെ പിന് കഴുത്തിൽ അവളുടെ നനവുള്ള ചുണ്ടുകൾ അമരുന്നത് സന്ദീപ് അറിഞ്ഞു.
“മനസ്സിലായില്ലേ?”
സന്ദീപ് ബൈക്കിന്റെ വേഗത കുറച്ചു.
“ആന്റി?”
അവൻ പതിയെ വിളിച്ചു.
“അമ്പലത്തിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചു കൊണ്ട് നിൽക്കുമ്പോൾ ഒരു ചെക്കൻ എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു…”
ഹേമലത മന്ത്രിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുപാട് ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു…അങ്ങനെ ഒരു ചെറുക്കനെ കണ്ടാൽ ഞാൻ ചിലപ്പോൾ ഹേമന്തിന്റെ അച്ഛനെ മറന്നുപോകും!”
“ആന്റി ഞാൻ!”
അവൻ വിക്കി.
“വണ്ടി നിർത്ത് കുട്ടാ!”
ഹേമലത പറഞ്ഞു.
സന്ദീപ് ബൈക്ക് നിർത്തി. ഹേമലത ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.
“ഇതൊരു സർപ്പക്കാവാണ്,”
കാടും ഇരുട്ടും നിറഞ്ഞ മുമ്പിലെ ഭൂവിഭാഗം ചൂണ്ടി ഹേമലത പറഞ്ഞു.
“വാ…”
അവൾ പറഞ്ഞു,
“വണ്ടി ആരും കാണാതെ ഇവിടെ ഒതുക്കിയിട്,”
അവൾ പറഞ്ഞത് പോലെ സന്ദീപ് ബൈക്ക് മരങ്ങൾക്കും പാറകൾക്കും മറവിൽ കൊണ്ടുവന്നു.
“വാ..”
അവന്റെ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അൽപ്പം കൂടി മുമ്പോട്ട് നടന്നു.
മുമ്പിൽ ഒരു കൽവിളക്ക് കണ്ടു.
“പ്രാർത്ഥിക്ക്…”
അവൾ പറഞ്ഞു.
സന്ദീപ് കണ്ണുകളടച്ചു.
പക്ഷെ മുമ്പിൽ ഇന്ദ്രാണി പുരോഹിതിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. രൗദ്രമായ മുഖം. ഭീഭത്സമായ ശബ്ദവും, അഗ്നിനാളങ്ങൾ ചുറ്റും നിറയുന്നത് പോലെ.
Comments are closed.