വീണ്ടും ഒലിച്ചു തുടങ്ങി.പണ്ടു വീട്ടില്‍ വരുമ്പൊ ചേട്ടനും അനിയനും കൂടി ഒന്നിച്ചിരുന്നു കുടിച്ചു കുടിച്ചു അവസാനം ചേട്ടന്‍ ബോധം കേട്ടുറങ്ങുമ്പോള്‍ അനിയനു വേണ്ടി പായ വിരിച്ചു കൊടുക്കുന്നതും അതില്‍ തന്നെ കിടത്തി നേരം വെളുക്കുവോളം കളിക്കുന്നതും അങ്ങനെ പായ വിരിച്ചു വിരിച്ചാണു തന്റെ ഇളയവള്‍ വാവാച്ചിയെ ഉണ്ടാക്കിയതെന്നു ഇന്നീ ലോകത്തില്‍ ആകെ അറിയുന്നതു തനിക്കും കുമാരനും മാത്രം.പണ്ടത്തെ കാര്യങ്ങള്‍ ഓരോന്നോക്കെ ഓര്‍ത്തു രമണിയുടെ ശരീരം കുളിരു കോരി.കുമാരന്‍ വീണ്ടും വന്നപ്പൊ രമണിയുടെ മനസ്സില്‍ ചില ആശയങ്ങള്‍ തോന്നിത്തുടങ്ങി. കുമാരനെ ഈ വീട്ടില്‍ നിറുത്തിയാല്‍ തനിക്കു ഇടക്കൊക്കെ കുണ്ണ കൊണ്ടുള്ള കളി കിട്ടുമെന്നും പൂറു നെറയെ കുണ്ണപ്പാലു നെറക്കാമെന്നുമൊക്കെ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.ഇന്ദു ജോലിക്കു കടയില്‍ പോയാല്‍ പകലിഷ്ടം പോലെ സമയമുണ്ടെന്നും ചിന്തിച്ചു രമണിയുടെ മനസ്സില്‍ ചെറിയൊരു പ്രതീക്ഷയിലായിരുന്നു.പക്ഷെ അതിനു മുമ്പു ഇന്ദുവിനെ ഒന്നു പരുവപ്പെടുത്തിയെടുക്കണം.അവളും കൂടി സമ്മതിച്ചാലെ എന്തെങ്കിലും നടക്കൂ.
അടുത്തദിവസം രാവിലെ നേരത്തെ തന്നെ ഇന്ദു എണീറ്റു മുറ്റമൊക്കെ അടിച്ചു വാരി വൃത്തിയാക്കിയ നേരം കൊണ്ടു രമണി പോയി പാലു മേടിച്ചു കൊണ്ടു വന്നു.അതു കണ്ട ഇന്ദു ചായയുണ്ടാക്കാന്‍ പോയി .ഇതിനിടയില്‍ കുമാരന്‍ കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു തലേന്നത്തേ ഷര്‍ട്ടും മുണ്ടും അലക്കിക്കൊണ്ടു വന്നു അശയില്‍ കുടഞ്ഞു വിരിച്ചിട്ടു.അതിനിടയില്‍ ഇന്ദുചായ ഉണ്ടാക്കി കുമാരനും രമണിക്കുംകൊണ്ടു കൊടുക്കാന്‍ വന്നപ്പോളാണു രമണി അതു കണ്ടതു.പെട്ടന്നു കുമാരനിനി എങ്ങാനും പോയിക്കളയുമൊ എന്നു തോന്നിയ രമണിക്കുമനസ്സില്‍ വല്ലാത്ത ഒരു അങ്കലാപ്പും വിഷമവുംതോന്നി.ദൈവമെ ഇനി അനിയനെങ്ങാനും പോവുമൊ എന്നായിരുന്നു രമണിയുടെ ചിന്ത.
‘അല്ല അനിയാ ഇത്ര ധൃതി പിടിച്ചു അതൊക്കെ അലക്കേണ്ട കാര്യമെന്താ.എന്നോടൊ അവളോടൊ പറഞ്ഞാല്‍ പോരായിരുന്നൊ ഞങ്ങളതു ചെയ്തു തരില്ലായിരുന്നൊ.’
സംസാരം കേട്ടു കാര്യമെന്തെന്നറിയാന്‍ ഇന്ദുവും മുറ്റത്തിറങ്ങി നോക്കി.അപ്പൊഴാണു കുമാരന്‍ തുണി അലക്കി വിരിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നതു അവള്‍ കണ്ടതു.ഇന്ദുവിന്റെ മുഭാവം കണ്ടു അവളെയൊന്നിളക്കാനായി രമണി പറഞ്ഞു
