അന്നത്തെ ദിവസത്തിനു നീളം കൂടുതലുള്ളതുപോലെ തോന്നി എനിക്ക്. അങ്ങനെ വൈകുന്നേരമായി. ഞാൻ എന്റെ പതിവ് സീറ്റിൽ പോയി ഇരിപ്പായി. ടൗണിൽ എത്തിയപ്പോ എന്റെ കണ്ണുകൾ ആന്റിയെ പരതി. പക്ഷെ വിധി എനിക്ക് എതിരായിരുന്നു. ആന്റി അവിടെയില്ലെന്ന് നിരാശയോടെ ഞാൻ മനസിലാക്കി. ഫോൺ എടുത്ത് ആന്റിയെ വിളിച്ചാലോ എന്ന് ആലോചിച്ചു. അല്ലെങ്കി വേണ്ട വേറെ ആരെങ്കിലും ഫോൺ എടുത്താ പിന്നെ പുലിവാലാകും. ബസിൽ ഇരിന്നു പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ കണ്ട് എങ്ങനെയോ വീട്ടിലെത്തി. ആന്റി എന്താവും ഇന്ന് വരാഞ്ഞത് എന്ന ചോദ്യം എന്നെ വല്ലാതെ വലച്ചു. നാളെ ഞായറാഴ്ചയാണ്. ഇനി തിങ്കളാഴ്ചയെ ആന്റിയെ കാണാൻ പറ്റു. അപ്പോഴേ എന്താകാര്യമെന്നു തിരക്കാനൊക്കു അതിനു തിങ്കളാഴ്ച ആന്റി വരുമെന്ന് ഒരുറപ്പുമില്ല. എനിക്ക് വല്ലാത്ത നിരാശ തോന്നി. മനസ്സ് ഒന്ന് മാറാൻ വേണ്ടി ഞാൻ മുട്ടത്തോട്ടിറങ്ങി. അവിടെ ‘അമ്മ ചെടി നനച്ചുകൊണ്ടു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “എടാ നിന്റെ കൂടെ പഠിച്ച സഞ്ജുവിനെ ഓർമ്മയുണ്ടോ?” എന്റെ മനസ്സിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു. അമ്മയെന്തിനാ സഞ്ജുവിന്റെ കാര്യം ചോദിക്കുന്നത്. ആന്റി അമ്മയോട് വല്ലതും പറഞ്ഞോ? അതുകൊണ്ടാണോ ആന്റി ഇന്ന് വരാതിരുന്നത്. “ആ.. എന്താ അമ്മാ?” “അല്ല അവന്റെ അമ്മയെ ഇന്ന് ടൗണിൽ വെച്ച് കണ്ടിരുന്നു. അവനു സുഖമില്ലാതെ വീട്ടിൽ വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന്. തമിഴ്‌നാട്ടിൽ എങ്ങാണ്ടാ ആ ചെക്കൻ പഠിക്കുന്നത്.”. ഹോ ആശ്വാസമായി. പേടിച്ചതുപോലെ ഒന്നുമില്ല. “ആണോ കുറെ നാളായി അവനെയൊക്കെ കണ്ടിട്ട്. നാളെ ഞാൻ അവന്റെ വീടുവരെ ഒന്ന് പോവാ ‘അമ്മ”. ആന്റിയെ ഒന്ന് കാണാൻ ഉള്ള വകുപ്പ് ഒത്ത സന്തോഷത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു.“ഓ ഏതുനേരോം ആ മൊബൈൽ കുത്തി പിടിച്ചിരിക്കണ നേരം അങ്ങനെ പുറത്തതൊക്കെ ഒന്ന് ഇറങ്ങി നടക്ക് ”. പിന്നെ അവിടെ നിന്നാ അമ്മേടെ പുരാണം പറച്ചിൽ മുഴുവൻ കേൾക്കേണ്ടിവരും.ഞാൻ അതുകൊണ്ടു അകത്തേക്ക് കയറിപോന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എണീറ്റപ്പോ തന്നെ ഒരു നേരമായിരുന്നു. രാവിലത്തെ പണികളൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഭക്ഷണം കഴിച്ചപ്പോഴേക്കും 11 മണിയായിരുന്നു. “അമ്മെ ഞാൻ സഞ്ജുന്റെ വീട്ടിൽ പോയിട്ട് വരാം”. വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോ അവിടെ ആരെയും കണ്ടില്ല. ഞാൻ കാളിങ് ബെൽ അടിച്ചു. അപ്പൊ അകത്ത് നിന്ന് സഞ്ചു വിളിച്ച് ചോദിച്ചു. “ആരാ ?” “സഞ്ചു ഞാനാടാ.
